บทที่ 73 สามสิบล้านหินวิญญาณระดับต่ำ!

เมื่อเห็นเหล่าผู้ฝึกตนเบื้องล่างตะโกนร้องด้วยความศรัทธา หลานเหวินฮ่าวก็หัวเราะพร้อมอธิบาย

"คนข้างล่างพวกนี้ไม่รู้ความจริง นึกว่าพี่ฉินทะลวงสู่ขั้นตู้เจี๋ยแล้ว"

"แต่ถึงจะยังไม่ถึงขั้นตู้เจี๋ย ตอนนี้พี่ฉินก็นับได้ว่าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในหมู่ผู้ฝึกตนดาวบลูสตาร์แล้ว"

"ดาวบลูสตาร์ที่รู้กันว่าถึงขั้นเหอถี่มีแค่สองคน คือพี่ฉิน กับท่านอาวุโสฉีอวิ๋น"

พูดจบ หลานเหวินฮ่าวก็ขยับเข้ามาใกล้ฉินปู้อี้ กระซิบเสียงเบา "ท่านอาวุโสฉีพ่ายแพ้แก่พี่ฉินไปแล้ว ตอนนี้พี่ฉินคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดาวบลูสตาร์อย่างแท้จริง"

ไกลออกไป ฉีอวิ๋นได้ยินหลานเหวินฮ่าวแอบนินทาตัวเองก็รู้สึกขมขื่นใจ

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉีอวิ๋นก็ตัดสินใจเหาะเข้ามาหาฉินปู้อี้

เมื่อมาถึง หลานเทียนเหอก็จ้องเขม็ง สีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่า 'มาทำไม'

ฉีอวิ๋นหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ประสานมือคารวะ "ยินดีกับสหายตัวน้อยฉินที่ฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จ เด็กรุ่นใหม่ไฟแรงน่ากลัวจริงๆ"

"การกระตุ้นทัณฑ์สายฟ้าในขั้นเหอถี่ ช่างเป็นเรื่องที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์"

หลานเทียนเหอรับลูกต่อด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "ต้องเพิ่มอีกข้อด้วยนะ ฝ่าด่านเคราะห์ไปสู้ไป ยิ่งไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์"

ฉีอวิ๋นโค้งคำนับฉินปู้อี้อย่างนอบน้อม กล่าวเสียงเคร่งขรึม "สหายตัวน้อยฉิน ก่อนหน้านี้ข้าวู่วามไป เฮ้อ เรื่องแม่ของหว่านโหรว... เรื่องเก่าๆ อย่าไปพูดถึงมันเลย!"

หลานเหวินฮ่าวช่วยไกล่เกลี่ย "ไม่นึกว่าท่านอาวุโสฉีจะมีอดีตที่โรแมนติกขนาดนี้"

ฉินปู้อี้กล่าว "เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป ท่านอาวุโสฉีมีธุระอะไรกับข้าหรือ?"

ฉีอวิ๋นตอบ "สหายตัวน้อยฉิน ข้าอยากขอแลกกระบี่ของบรรพชนซูซานคืนได้หรือไม่"

กลัวฉินปู้อี้จะเข้าใจผิด ฉีอวิ๋นรีบเสริม "ข้าจะใช้หินวิญญาณแลก"

ฉินปู้อี้ตอบ "ตกลง"

กระบี่ซูซานพวกนั้นเก็บไว้กับตัวฉินปู้อี้ก็ทำได้แค่เอาไปแลกคะแนนร้านค้า ไม่มีประโยชน์อื่น

ฉีอวิ๋นเอาหินวิญญาณมาแลก ก็มีค่าเท่ากันคือเปลี่ยนเป็นคะแนน

ฉินปู้อี้ขี้เกียจจะถือสาหาความกับฉีอวิ๋นอีก เลยถือโอกาสขายน้ำใจให้สักหน่อย

ฉีอวิ๋นกล่าวด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณสหายตัวน้อยฉินมาก"

ฉินปู้อี้โบกมือปัด แล้วมองลงไปที่กลุ่มผู้ฝึกตนดาวบลูสตาร์เบื้องล่าง หันไปถามหลานเหวินฮ่าว "คนพวกนี้ ท่านมีแผนจะทำยังไง?"

หลานเหวินฮ่าวไม่ใช่คนโง่ ฟังออกทันทีว่าฉินปู้อี้ต้องการช่วยสร้างชื่อเสียงให้ตระกูลหลาน

หลานเหวินฮ่าวส่งสายตาขอบคุณให้ฉินปู้อี้ แล้วรับลูกต่อทันที "คนพวกนี้มาเพราะพี่ฉิน ถ้าพี่ฉินไม่รังเกียจ เชิญพวกเขาไปร่วมงานเลี้ยงฉลองที่บ้านตระกูลหลานด้วยกันดีไหม?"

ฉินปู้อี้ตอบ "แล้วแต่พี่เหวินฮ่าวจะจัดการ"

หลานเหวินฮ่าวดีใจจนเนื้อเต้น ข้างล่างนั่นรวมผู้ฝึกตนกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของดาวบลูสตาร์ไว้

การเชิญคนเหล่านี้ไปเป็นแขกที่บ้านตระกูลหลาน บวกกับบารมีของฉินปู้อี้ สัญญาณที่ส่งออกไปโดยนัยนี้เพียงพอที่จะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลหลานกระฉ่อนไปทั่ว

และด้วยความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับฉินปู้อี้ อิทธิพลของตระกูลหลานในหมู่ผู้ฝึกตนดาวบลูสตาร์จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เสียงของหลานเหวินฮ่าวดังก้องไปทั่วบริเวณ "สหายเต๋าทุกท่าน วันนี้ตระกูลหลานขอจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จในการฝ่าด่านเคราะห์ของพี่ฉิน ณ เมือง S"

"หากสหายเต๋าทุกท่านไม่รังเกียจ ขอเชิญร่วมเดินทางไปด้วยกัน"

สิ้นเสียงหลานเหวินฮ่าว เสียงตอบรับจากเบื้องล่างก็ดังเซ็งแซ่

"ตระกูลหลานเกรงใจไปแล้ว พวกเรายินดีไปแน่นอน"

"ฮ่าฮ่า เรื่องดีๆ แบบนี้ จะพลาดได้ยังไง"

"ถ้าไปรบกวน ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยนะ"...

ใครๆ ก็ดูออกว่าที่พวกเขารับคำเชิญ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็เพราะเห็นแก่หน้าฉินปู้อี้

หลานเหวินฮ่าวกล่าว "ทุกท่าน อย่ารอช้า ออกเดินทางกันเถอะ"

......

ณ เมือง S บ้านตระกูลหลาน

ตอนนี้ทั่วทั้งบ้านตระกูลหลานประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดง สว่างไสวไปทั่ว

โต๊ะเก้าอี้ทำจากไม้แดงพันปีถูกจัดวางเรียงรายทั้งในและนอกลานบ้าน

สาวใช้เดินขวักไขว่เสิร์ฟอาหารเลิศรสไม่ขาดสาย

ศิษย์ตระกูลหลานวิ่งวุ่นคอยดูแลความเรียบร้อยในงาน

หลานเทียนเหอยืนต้อนรับแขกเหรื่ออยู่ที่หน้าประตูใหญ่

ส่วนหลานเหวินฮ่าวคอยอยู่เป็นเพื่อนคุยกับฉินปู้อี้ภายในบ้าน

หลานเหวินฮ่าว: "พี่ฉิน ข้ามีเรื่องอยากปรึกษาหน่อย"

ฉินปู้อี้: "พี่เหวินฮ่าว เชิญว่ามา"

หลานเหวินฮ่าว: "ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับพี่ฉินที่ได้ครอบครองสามแดนลับ เรื่องที่ข้าจะพูดก็เกี่ยวกับแดนลับนี่แหละ"

ฉินปู้อี้เลิกคิ้วเล็กน้อย

หลานเหวินฮ่าวรีบอธิบาย "พี่ฉินอย่าเข้าใจผิด ตระกูลหลานไม่ได้โลภอยากได้แดนลับ แต่ดาวบลูสตาร์พลังปราณเบาบางจนแทบจะหมดไปแล้ว"

"ส่วนในแดนลับพลังปราณเข้มข้นกว่าภายนอกหลายเท่า พี่ฉินพอจะแบ่งพื้นที่สักส่วนในแดนลับ ให้ลูกหลานตระกูลหลานเข้าไปฝึกฝนได้ไหม"

ฉินปู้อี้เข้าใจความต้องการของหลานเหวินฮ่าวแล้ว จึงยิ้มตอบ "นึกว่าเรื่องอะไร เรื่องนี้ข้าตกลง"

หลานเหวินฮ่าวยกภูเขาออกจากอก ประสานมือคารวะ "ขอบคุณพี่ฉินมาก"

ฉินปู้อี้โบกมือ "ไม่เป็นไร ข้าต่างหากต้องขอบคุณความช่วยเหลือของพี่เหวินฮ่าวในตอนนั้น"

ทั้งสองมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไรมาก

ทันใดนั้น ศิษย์ตระกูลหลานก็วิ่งเข้ามารายงาน "ท่านผู้นำตระกูล มีชายชราชื่อฉีอวิ๋นมาขอพบครับ"

หลานเหวินฮ่าวสงสัย "เขามาทำไม?"

ก่อนหน้านี้ตอนเชิญแขก หลานเหวินฮ่าวเชิญทุกคนยกเว้นฉีอวิ๋น

หนึ่งคือฉีอวิ๋นเพิ่งสู้กับฉินปู้อี้ ตระกูลหลานอยู่ฝ่ายเดียวกับฉินปู้อี้ ก็ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของเขา

สองคือหลานเหวินฮ่าวมีเจตนาแฝง ต้องการแสดงจุดยืนว่าตระกูลหลานอยู่ข้างเดียวกับฉินปู้อี้อย่างชัดเจน

ฉินปู้อี้คิดนิดเดียวก็รู้ว่าฉีอวิ๋นมาเพื่อเอากระบี่คืน จึงบอกว่า "เชิญเขาเข้ามา"

ศิษย์ตระกูลหลานได้ยินคำสั่งฉินปู้อี้แต่ยังไม่ขยับ มองไปที่หลานเหวินฮ่าวด้วยสายตาขอความเห็น

"ไม่ได้ยินที่พี่ฉินสั่งเหรอ รีบไปเชิญเข้ามาเร็วเข้า"

หลานเหวินฮ่าวดุศิษย์คนนั้นด้วยความไม่พอใจ

ศิษย์รีบวิ่งออกไปเชิญแขก

หลานเหวินฮ่าวหันมาขอโทษฉินปู้อี้ "เด็กรุ่นหลังในตระกูลไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว พี่ฉินอย่าถือสาเลยนะ"

ฉินปู้อี้หัวเราะ "พี่เหวินฮ่าว เรื่องเล็กน้อย ข้าไม่เก็บมาใส่ใจหรอก"

หลานเหวินฮ่าวพูดต่อ "ข้าอยากเชิญพี่ฉินมาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลาน พี่ฉินคิดว่ายังไง?"

"พี่ฉินไม่ต้องทำอะไรเป็นพิเศษ ไม่มีข้อผูกมัด แค่แขวนชื่อไว้ หวังเพียงว่าวันหนึ่งถ้าตระกูลหลานถึงคราวคับขัน พี่ฉินจะยื่นมือเข้าช่วยบ้างก็เท่านั้น"

ฉินปู้อี้ไตร่ตรองครู่หนึ่ง ก็ตอบตกลง "ได้"

การแขวนชื่อเป็นผู้อาวุโสสูงสุด หลานเหวินฮ่าวต้องการผูกมัดตระกูลหลานกับฉินปู้อี้ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

ทั้งสองคุยสัพเพเหระกันต่อ ไม่นานศิษย์ตระกูลหลานก็พาฉีอวิ๋นเข้ามา

หลานเหวินฮ่าวส่งสายตาให้ศิษย์คนนั้น ศิษย์รู้หน้าที่รีบปิดประตูแล้วถอยออกไป

ฉีอวิ๋นเปิดประเด็นทันทีที่มาถึง หยิบแหวนมิติวงหนึ่งส่งให้ฉินปู้อี้ "สหายตัวน้อยฉิน นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดที่ข้าสะสมมาตลอดชีวิต ไม่ทราบว่าพอจะแลกกระบี่ของบรรพชนซูซานคืนได้หรือไม่"

ฉินปู้อี้รับแหวนมิติมา ส่งจิตสัมผัสเข้าไปตรวจสอบ

ภายในแหวนมีกล่องใส่หินวิญญาณวางเรียงรายเป็นระเบียบ นับดูแล้วมีถึงสามสิบล้านก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!