บทที่ 132: ความคิดของเด็กนี่เดายากที่สุดแล้ว! ขาหมูคำเดียวก็ได้ลูกน้องมาหนึ่งคนแล้วเหรอ?

“ติ๊ด… ติ๊ด…”

หลี่อัง และ หลี่เซี่ยงตง กำลังดูหนังในห้องนั่งเล่น แต่จู่ ๆ นาฬิกาข้อมืออัจฉริยะของหลี่อังก็ดังขึ้น

หนังกำลังสนุก หลี่อังถึงแม้จะไม่อยากจากไป แต่ก็ทำได้แค่ลุกขึ้นวิ่งไปที่ห้องครัว

“แปะ…”

หลี่อังเปิดฝาหม้อแรงดันออกมา แล้วก็มีควันสีขาวลอยขึ้นมา