บทที่ 136: หู่จื่อ! โสมเก่าของปู่หายไปอีกแล้วเหรอ?

“อ่า… ใช่แล้ว… กินเยอะเกินไปไม่ได้…”

สักพัก ชิวตงไห่ ก็รู้สึกตัว แล้วก็รีบตอบ หูลี่ลี่

ในที่สุด หูลี่ลี่ ก็พา หวังเยว่ ออกไปแล้ว ท่ามกลางสายตาที่ไม่อยากจากของหวังเยว่

ก่อนที่จะจากไป หูลี่ลี่ก็ให้ซองแดงใบใหญ่กับ หลี่อัง ส่วนหลี่อังและหวังเยว่ก็แลกช่องทางการติดต่อกัน เพื่อที่ว่าถ้าหวังเยว่กินอะไรไม่ลงอีก ก็จะได้ลองขาหมูพะโล้ของหลี่อังอีกครั้ง

แน่นอนว่าถ้าจะทำขาหมูพะโล้ให้หวังเยว่อีกครั้ง หลี่อังก็ไม่ได้ต้องการซองแดงอะไรอีกแล้ว แค่จ่ายเงินตามราคาปกติก็พอ