บทที่ 151: พี่ชายตัวน้อย คุณดูคนเก่งจริง ๆ!

“อ้อ...เสี่ยวมี่นี่เอง!”

หลี่อังพยักหน้าแล้วก็จำได้

ตอนนั้นเฉินหลิงเฟยทำโทรศัพท์หายและเอาแต่เรียกหา “เสี่ยวมี่ เสี่ยวมี่” จนหลี่อังตอนแรกคิดว่าเธอทำแมวหายเสียอีก!

ว่าไปแล้ว ก็เพราะเฉินหลิงเฟยนี่แหละที่ทำให้หลี่อังค้นพบช่องทางการขายขนมตังเมมิ้นท์ตอนกลางคืน

“เฟยเฟย หนูรู้จักกับน้องอังเหรอ?”