บทที่ 175: โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน มหาวิทยาลัยการบินเมืองหลวงก็โชคดีไป!

“โฮ่ง โฮ่ง!”

หลี่อัง ผลักประตูสวนเข้าไป ลูกหมาสีเหลืองก็กระดิกหางแล้ววิ่งวนรอบ ๆ หลี่อัง แล้วก็แลบลิ้นออกมา

ส่วนแมวส้มตัวใหญ่ก็แค่เหลือบมองหลี่อัง แล้วก็พลิกตัว เอาท้องให้หลี่อังดู ราวกับว่า “มาลูบฉันสิ”

หลี่อังก็รู้สึกงง ๆ เขาไม่สนใจลูกหมากับแมว แล้วก็เดินเข้าบ้านไป

ลูกหมาและแมวส้มก็เดินตามหลังหลี่อังเข้าไปในบ้าน