บทที่ 233: สัมผัสกับชีวิตที่วุ่นวาย นี่แหละที่เรียกว่างานศิลปะ!

ถนนคนเดินต๋อเซิ่ง ตั้งอยู่ด้านหลังของศูนย์การค้าแห่งหนึ่ง

ถึงแม้ว่าที่นี่จะไม่ได้คึกคักเหมือนกับจิ่วหลี่ถุน, หวังฝู่จิ่ง, หรือถนนการเงิน แต่ก็มีผู้คนจำนวนไม่น้อยเช่นกัน

หลังจากลงจากรถแท็กซี่ หลี่อังก็เดินฝ่าฝูงชนไปอย่างยากลำบาก

ตอนนี้ใกล้จะถึงเวลาห้าโมงเย็นแล้ว ซึ่งเป็นเวลาที่ผู้คนออกมาเดินซื้อของและหาของกิน

ถนนคนเดินต๋อเซิ่งเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นร้านขายของโบราณ, ร้านดอกไม้, ร้านตัดผม, หรือแม้แต่ร้านบูติก, ร้านเบเกอรี่ ทุกร้านก็เต็มไปด้วยผู้คน