บทที่ 369 ฝนตกหนักแล้ว, รีบกู้ภัยเนื้อแกะ!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่หอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัยในเมืองหลวง

ศาสตราจารย์หวังก็เปิดประตูเข้าไปในหอประชุม แล้วก็ถอดเสื้อกันฝนออกอย่างไม่ตั้งใจ…

น้ำจากเสื้อกันฝนก็ทำให้พื้นเปียกไปหมด ฝนที่ตกลงมานอกหน้าต่างก็ใหญ่เท่าเม็ดถั่ว แล้วก็เทลงมาอย่างหนัก

“หวังเฒ่า คุณมาสายนะ…”

“เฮ้อ…”