บทที่ 379 ไอ้เด็กบ้า, อย่างน้อยฉันก็ให้เสือกัดได้สองคำ!

“กลับบ้านแล้ว…”

ครึ่งวันผ่านไป หลี่อังนั่งอยู่ในรถสะเทินน้ำสะเทินบก พร้อมกับเซี่ยเฟย มุ่งหน้ากลับจงเฉิงรับแสงอาทิตย์ยามเย็น

ทั้งสองคนเหนื่อยล้าจนหมดแรง…

หลังจากส่งซุปเนื้อแกะให้กับเจ้าหน้าที่ดับเพลิงและบุคลากรทางการแพทย์แล้ว พวกเขาก็กลับมาที่จงเฉิงอีกครั้ง ทำซุปเนื้อแกะเพิ่ม แล้วก็นำไปแจกจ่ายให้กับอาสาสมัครทีมกู้ภัยเมืองหลวง…

พวกเขาวนกลับไปกลับมาสามรอบ ทำซุปสามหม้อ จนกระทั่งวัตถุดิบเนื้อแกะที่บ้านหมดเกลี้ยง ถึงได้เสร็จงาน…