ตอนที่ 396
บทที่ 396 โศกนาฏกรรมซ้ำรอย, รู้อย่างนี้เมื่อกี้เดินตามลู่เถาไปก็ดีแล้ว．．．
minibunny · 5,846 ตัวอักษร
“เด็กน้อย…”
“คุณ…”
ลู่เถาเบิกตากว้าง สีหน้าที่สงสัยของเธอก็ทำให้หลี่อังรู้สึกหนาวสั่น
หลี่อังนึกถึงพฤติกรรมบ้าคลั่งของลู่เถาตอนที่เธอเห็นเขากับหลิวอวี่เหว่ยเมื่อต้นปี…
ไม่นะ…
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น