บทที่ 52 คลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำ รุกคืบสองแนวรบ

แรงกระเพื่อมจากงานเลี้ยงฉลองยังคงแผ่ขยายไปในแวดวงการเมืองและธุรกิจของเจียงโจวอยู่หลายวัน

ภาพลักษณ์ “รองเลขาธิการที่อายุน้อยที่สุด” ของหลินเฟิงได้หยั่งรากลึกลงในใจของผู้คน ส่งผลให้งานต่างๆ ที่เขาผลักดันต้องเผชิญกับอุปสรรคในหน่วยงานราชการระดับมณฑลและเมืองต่างๆ ลดน้อยลงไปอย่างมองไม่เห็น

รัศมีแห่งอำนาจ บางครั้งก็มีประสิทธิภาพยิ่งกว่าตัวอำนาจเอง

หลินเฟิงไม่ได้หลงระเริงไปกับชื่อเสียงจอมปลอมนี้

เขาทราบดีว่าปัญหาสภาพจนตรอกในการพัฒนาของมณฑลจงโจวมิใช่เรื่องที่เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน ความสำเร็จของโครงการนำร่องเป็นเพียงการจุดประกายไฟเล็กๆ จะสามารถลุกลามเป็นไฟป่าได้หรือไม่ ยังต้องใช้ความพยายามอย่างต่อเนื่อง

เขาได้ทุ่มเทพลังงานมากขึ้นให้กับการสำรวจวิจัยและการวางแผน เดินทางไปมาระหว่างเมืองหลวงของมณฑลกับเมืองต่างๆ บ่อยครั้ง เพื่อตรวจสอบความคืบหน้าของโครงการในพื้นที่จริงและประสานงานแก้ไขปัญหาที่เจาะจง

ค่ำคืนนี้ หลินเฟิงกำลังตรวจสอบ “แผนการเบื้องต้นเกี่ยวกับการจัดตั้งกองทุนชี้นำการลงทุนในธุรกิจสตาร์ทอัพอุตสาหกรรมเกิดใหม่ของมณฑลจงโจว” ที่คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปมณฑลส่งมา โทรศัพท์รักษาความลับสีแดงบนโต๊ะก็ดังขึ้น

เป็นสายจากผู้บังคับบัญชาเก่าของเขาที่คณะกรรมการวางแผนแห่งชาติ ท่านอธิบดีเจิ้ง

“หลินเฟิง อยู่ข้างล่างทำงานได้ดีทีเดียวนะ! เรื่องงานเลี้ยงฉลองน่ะ ข่าวดังมาถึงกระทรวงแล้ว”

น้ำเสียงของท่านอธิบดีเจิ้งเจือรอยยิ้ม จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง “เข้าเรื่องเถอะ ‘ยุทธศาสตร์บรอดแบนด์แห่งชาติ’ ที่ท่านเคยผลักดันอย่างแข็งขันก่อนหน้านี้ การออกแบบในระดับสูงเสร็จสิ้นโดยพื้นฐานแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการนำไปปฏิบัติในระดับประเทศ ทางกระทรวงกำลังพิจารณาเลือกมณฑลที่มีความเป็นตัวแทนและมีความกระตือรือร้นสองสามแห่งเป็น ‘มณฑลต้นแบบบรอดแบนด์ไชน่า’ ชุดแรก เพื่อให้การสนับสนุนเป็นพิเศษและสร้างเป็นแบบอย่าง”

ในใจของหลินเฟิงไหววูบ เขาเข้าใจเจตนาของผู้บังคับบัญชาเก่าในทันที

“แม้พื้นฐานของมณฑลจงโจวจะอ่อนแอ แต่คณะกรรมการพรรคและรัฐบาลมณฑลให้ความสำคัญกับการก่อสร้างเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างยิ่ง และพวกเราก็มีประสบการณ์ในการสำรวจเบื้องต้นอยู่บ้าง”

หลินเฟิงตอบกลับอย่างสุขุม “หากโชคดีได้รับเลือกเป็นมณฑลต้นแบบ ย่อมจะผลักดันกระบวนการทางเทคโนโลยีสารสนเทศของมณฑลเราได้อย่างมหาศาล และยังเป็นการสั่งสมประสบการณ์อันล้ำค่าสำหรับการขยายผลยุทธศาสตร์ไปทั่วประเทศอีกด้วย”

“อืม ผมกับผู้บริหารที่เกี่ยวข้องในกระทรวงก็พิจารณาเช่นนี้”

ท่านอธิบดีเจิ้งกล่าว “พวกท่านรีบใช้เวลาเตรียมเอกสารยื่นขอที่ละเอียดถี่ถ้วน เน้นย้ำถึงความมุ่งมั่น แผนงาน และลักษณะเฉพาะของพวกท่าน เรื่องนี้ให้ท่านดูแลเองโดยตรง โอกาสหาได้ยากนะ”

หลังจากวางสาย ในใจของหลินเฟิงก็สั่นไหวเล็กน้อย มณฑลต้นแบบ “บรอดแบนด์ไชน่า”! นี่ไม่ใช่แค่ชื่อเรียก แต่ยังหมายถึงการสนับสนุนเชิงนโยบาย เงินทุน และสิทธิพิเศษในโครงการจากระดับชาติ หากคว้ามาได้ สำหรับมณฑลจงโจวแล้วย่อมเปรียบเสมือนการฉีดยาชูกำลังเข็มใหญ่ สามารถเร่งพิมพ์เขียวเทคโนโลยีสารสนเทศที่เขาวาดไว้ในหัวได้อย่างมหาศาล

เขารีบเรียกเลขานุการมาทันที สั่งการงานเร่งด่วนสองสามข้อด้วยวาจา ขอให้คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปมณฑล กรมอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศ และกรมกำกับการสื่อสาร เตรียมเอกสารพื้นฐานทั้งคืน พรุ่งนี้เช้าก็จะจัดการประชุมประสานงานทันที

เกือบจะในเวลาเดียวกัน ณ ฮ่องกง ห้องทำงานชั้นบนสุดของธนาคารรุ่ยเฟิง

เฉิน หมิงฮั่นก็ได้รับการสื่อสารเข้ารหัสจากเมืองหลวงจักรพรรดิเช่นกัน เนื้อหาเรียบง่าย มีเพียงประโยคเดียว “แผนมณฑลต้นแบบ ‘บรอดแบนด์ไชน่า’ เริ่มต้นแล้ว ให้ความสนใจจงโจวเป็นพิเศษ”

ในแววตาของเฉิน หมิงฮั่นฉายประกายเฉียบคม เขารีบเรียกประชุมทีมงานทันที

“คุณหลินมีทิศทางชี้แนะใหม่” เขากล่าวอย่างสั้นกระชับ “มณฑลต้นแบบ บรอดแบนด์ไชน่า จงโจวคือพื้นที่เป้าหมายสำคัญ ซึ่งหมายความว่า ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า มณฑลจงโจวจะกลายเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านโครงสร้างพื้นฐานข้อมูล การประยุกต์ใช้อินเทอร์เน็ต และอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ พร้อมจะเปิดรับโอกาสการลงทุนและการพัฒนาในระดับมหาศาล”

เขาสั่งการอย่างรวดเร็ว “ให้ทบทวนพอร์ตการลงทุนของเราใหม่ทันที โดยให้ความสำคัญกับโครงการที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างบรอดแบนด์ ใยแก้วนำแสง ศูนย์ข้อมูล คลาวด์คอมพิวติ้ง และโครงการประยุกต์ใช้อินเทอร์เน็ตในท้องถิ่นที่มีศักยภาพ ค้นหาโอกาสทุกอย่างที่อาจจะเจาะเข้าสู่ตลาดจงโจวได้ ในขณะเดียวกันให้เริ่มการสำรวจเบื้องต้นเกี่ยวกับบริษัทที่เกี่ยวข้องที่มีอยู่ในมณฑลจงโจว”

สัญชาตญาณของทุนนั้นเฉียบแหลมที่สุด

ยุทธศาสตร์ที่หลินเฟิงผลักดันในระบบราชการ ได้เริ่มส่งอิทธิพลต่อทิศทางลมของตลาดทุนที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้แล้ว

วันหยุดสุดสัปดาห์ กู้ ชิงอิ๋งได้รับคำเชิญจากเพื่อนสนิทคนหนึ่งให้เข้าร่วมงานเสวนาศิลปะระดับไฮเอนด์วงเล็กๆ

สถานที่จัดอยู่ในคลับส่วนตัวที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจอยู่บ้างคือในงานเสวนา เธอได้พบกับหลินเฟิงอีกครั้ง

เขายังคงมาคนเดียว ยืนอยู่อย่างเงียบๆ หน้าภาพวาดนามธรรมภาพหนึ่ง สายตาจดจ่อ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

เมื่อเทียบกับแขกเหรื่อรอบข้างที่กำลังพูดคุยเรื่องศิลปะอย่างออกรส แต่แท้จริงแล้วมีจุดประสงค์เพื่อการเข้าสังคม เขาดูไม่เข้ากับบรรยากาศ แต่กลับมีรัศมีแห่งความสงบนิ่งที่น่าดึงดูดในตัวเอง

กู้ ชิงอิ๋งสังเกตเห็นว่าเจ้าของงานเสวนาในครั้งนี้ ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงอย่างมากทั้งในและต่างประเทศในแวดวงนักสะสม มีท่าทีต่อหลินเฟิงสุภาพอย่างยิ่ง กระทั่งเจือความนอบน้อมอยู่บ้าง คอยอยู่ข้างๆ พูดคุยด้วยเสียงเบาเป็นการส่วนตัว

“เขามาได้อย่างไรกัน” เพื่อนสนิทกระซิบข้างหูของกู้ ชิงอิ๋ง “ได้ยินมาว่าท่านรองเลขาธิการหลินคนนี้ภูมิหลังลึกลับสุดจะหยั่งถึง แม้แต่ผู้เฒ่าหวังซึ่งเป็นเจ้าของซาลอนยังต้องสุภาพกับเขาขนาดนี้”

กู้ ชิงอิ๋งไม่ได้ตอบ เพียงแต่ยกแก้วไวน์ขึ้นมองจากระยะไกล

เธอพบว่าหลินเฟิงดูเหมือนจะมีความเข้าใจในศิลปะอย่างเป็นเอกลักษณ์จริงๆ การพูดคุยกับผู้เฒ่าหวังไม่ใช่แค่เรื่องผิวเผิน

ชายคนนี้เป็นเหมือนบ่อน้ำลึก ท่านไม่มีทางรู้ได้เลยว่าในวินาทีต่อไปเขาจะแสดงความลึกซึ้งด้านไหนออกมา

ช่วงพักของงานเสวนา กู้ ชิงอิ๋งรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหาหลินเฟิงอีกครั้ง

“ท่านรองเลขาธิการหลิน ไม่คิดว่าท่านจะมีความรู้เกี่ยวกับศิลปะสมัยใหม่ด้วยนะคะ” เธอหาหัวข้อสนทนา

หลินเฟิงละสายตาจากภาพวาด หันมามองเธอ แววตาสงบนิ่ง “พูดว่ามีความรู้คงไม่ได้ เป็นแค่ความสนใจส่วนตัวเท่านั้นครับ ศิลปะกับการทำงานบางครั้งก็มีความเชื่อมโยงกันอยู่ ต่างก็ต้องค้นหาความเป็นระเบียบในความวุ่นวาย มองให้เห็นถึงแก่นแท้ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอก”

คำตอบของเขายังคงเจือไปด้วยความรู้สึกแปลกแยกและปรัชญาที่เป็นเอกลักษณ์นั้น ทำให้ในใจของกู้ ชิงอิ๋งเกิดระลอกคลื่นขึ้นอีกครั้ง

ทั้งสองคนพูดคุยกันสั้นๆ สองสามประโยค เนื้อหายังคงวนเวียนอยู่กับเรื่องศิลปะและแนวโน้มมหภาคเล็กน้อย

หลินเฟิงไม่ได้แสดงท่าทีที่แตกต่างไปจากเดิมต่อกู้ ชิงอิ๋งเพียงเพราะงานเลี้ยงฉลองก่อนหน้านี้ ท่าทียังคงสงบและห่างเหิน

แต่ความห่างเหินนี้กลับยิ่งกระตุ้นจิตวิญญาณแห่งการแข่งขันของกู้ ชิงอิ๋งให้ลุกโชนขึ้น

รอบกายเธอไม่เคยขาดชายหนุ่มผู้เอาอกเอาใจ แต่ผู้ชายอย่างหลินเฟิงที่เพิกเฉยต่อภูมิหลังครอบครัวและรูปลักษณ์ของเธอโดยสิ้นเชิง และยังคงรักษาระยะห่างที่มีเหตุผลไว้เสมอ เป็นคนแรก

เธอสัมผัสได้ว่าการจะเข้าใกล้เขาได้นั้น เพียงแค่อาศัยรูปลักษณ์ภายนอกและภูมิหลังครอบครัวนั้นไม่เพียงพออย่างยิ่ง ต้องแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่จะสนทนากับเขาในระดับสติปัญญาและวิสัยทัศน์ได้

เส้นทางราชการของหลินเฟิงในเจียงโจวเร่งตัวขึ้นด้วยการสนับสนุนของยุทธศาสตร์ระดับชาติ พลังทุนที่เขาวางหมากไว้ในที่ลับก็ปรับเปลี่ยนทิศทางตามไปด้วย ดุจขีปนาวุธนำวิถีที่ล็อกเป้าหมายใหม่

เรือลำใหญ่ของหลินเฟิง กำลังโต้คลื่นลมสองระลอกคือยุคสมัยและการวางแผนของตนเอง มุ่งหน้าสู่ทะเลลึกที่ไม่รู้จักอย่างมั่นคงและรวดเร็ว

หลังงานเสวนาเลิก หลินเฟิงได้ปฏิเสธคำเชิญร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำของผู้เฒ่าหวังแล้วจากไปก่อน

กู้ ชิงอิ๋งยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าคลับ มองดูรถราชการธรรมดาคันนั้นของเขารวมเข้ากับกระแสรถรา หายไปในแสงไฟนีออนที่กระพริบของเมือง

เธอกำหมัดแน่น ในใจได้ตัดสินใจแล้ว

เธอจะเอาแต่สังเกตการณ์และรอคอยอย่างเฉยเมยอีกต่อไปไม่ได้แล้ว

เธอต้องทำความรู้จักเขา เข้าใกล้เขาอย่างกระตือรือร้นยิ่งขึ้น กระทั่ง...กลายเป็นส่วนหนึ่งในกระดานหมากอันยิ่งใหญ่ของเขา

ลมของเจียงเฉิง เพราะการมาถึงของหลินเฟิง ได้ไม่สงบนิ่งอีกต่อไป

และคลื่นใต้น้ำ ยิ่งเชี่ยวกรากและรุนแรง เตรียมพร้อมที่จะปะทุขึ้น

การต่อสู้และการวางหมากที่เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติการเป็นมณฑลต้นแบบ “บรอดแบนด์ไชน่า” และโครงสร้างผลประโยชน์ในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบๆ บนแผ่นดินจงโจว

และหลินเฟิงที่อยู่ ณ ใจกลางพายุ ก็ทราบเรื่องนี้ดีแก่ใจ และได้เตรียมพร้อมรับมือกับความท้าทายทุกอย่างแล้ว

สายตาของเขาได้ทอดมองไปยังที่ที่ไกลออกไปแล้ว ณ ดินแดนใหม่ที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งยุคดิจิทัล