บทที่ 54 สนทนายามค่ำคืนที่บ้านสกุลกู้ คำวิจารณ์แห่งมังกรซ่อนกาย

เมื่อแสงไฟยามค่ำคืนเริ่มสว่างไสว บรรยากาศในห้องอาหารของคฤหาสน์สกุลกู้อบอวลไปด้วยความอบอุ่น

เป็นเรื่องที่หาได้ยากที่กู้ ชิงอิ๋งจะไม่มีงานเลี้ยงสังสรรค์ เธอจึงได้อยู่ทานอาหารเย็นแบบบ้านๆ กับพ่อแม่

โจว หว่านหรู ผู้เป็นแม่คอยคีบกับข้าวให้เธอไม่หยุดพลางบ่นว่าเธอผอมลงอีกแล้ว

ส่วนกู้ ฮั่นตง ผู้เป็นพ่อดูเหมือนจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาจิบเหมาไถที่เก็บสะสมไว้ไปสองสามแก้ว

“ชิงอิ๋งเอ๋ย ครั้งนี้ที่คว้าตำแหน่งมณฑลต้นแบบ ‘บรอดแบนด์ไชน่า’ มาได้ ท่านรองเลขาธิการหลินถือเป็นผู้มีคุณูปการอันดับหนึ่งเลยนะ” กู้ ฮั่นตงวางแก้วเหล้าลง บนใบหน้าเจือความเฉียบแหลมและความซาบซึ้งอันเป็นเอกลักษณ์ของนักธุรกิจ “ท่านรองเลขาธิการหลินคนนี้เป็นคนจริงที่ไม่แสดงตนจริงๆ อายุน้อยๆ แต่ทั้งกลยุทธ์ สายตา และความเด็ดเดี่ยว ไม่ขาดสักอย่าง”

โจว หว่านหรูถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ “ก็คือชายหนุ่มที่พวกท่านให้ความเคารพอย่างมากในงานเลี้ยงฉลองครั้งก่อนนั่นรึ ฉันดูแล้วก็สุขุมดี ไม่เหมือนคนหนุ่มสาวทั่วไปที่ดูกระสับกระส่าย ที่บ้านเขาทำอะไรกันรึ”

การคีบกับข้าวของกู้ ชิงอิ๋งหยุดชะงักลงเล็กน้อย แต่หูกลับผึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

นี่ก็เป็นเรื่องที่เธอสงสัยใคร่รู้มาตลอด แต่ไม่มีทางที่จะสืบหาได้ และก็ไม่กล้าที่จะไปถามโดยตรง

กู้ ฮั่นตงยิ้ม น้ำเสียงเจือไปด้วยความชื่นชมและมีความเหลือเชื่ออยู่บ้าง “ผมให้คนไปสืบมาคร่าวๆ พูดออกมาพวกท่านอาจจะไม่เชื่อ พ่อแม่ของเขาเป็นแค่พนักงานธรรมดาของรัฐวิสาหกิจในฐานอุตสาหกรรมเก่าทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พ่อเป็นผู้จัดการฝ่ายเทคนิคระดับกลาง แม่เป็นเจ้าหน้าที่ธรรมดาในแผนกการเงิน ภูมิหลังครอบครัวธรรมดาสามัญอย่างที่สุด”

“หา” โจว หว่านหรูประหลาดใจเล็กน้อย “มาจากครอบครัวธรรมดาโดยสิ้นเชิงรึ แล้วเขามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร...อายุแค่ยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดก็เป็นถึงรองเลขาธิการรัฐบาลมณฑลแล้ว”

“ถึงได้บอกว่าเขาเก่งกาจอย่างแท้จริงอย่างไรเล่า!” กู้ ฮั่นตงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “พึ่งพาตัวเองล้วนๆ ก้าวขึ้นมาทีละก้าว ได้ยินมาว่าตอนอยู่มหาวิทยาลัยก็เป็นหัวกะทิ เรียนจบก็สอบเข้าคณะกรรมการวางแผนแห่งชาติได้ ที่นั่นก็มีชื่อเสียงเรื่องสายตาเฉียบแหลม กล้าบุกเบิกกล้าทำ มีส่วนร่วมกระทั่งเป็นผู้นำยุทธศาสตร์ใหญ่และโครงการใหญ่ๆ หลายโครงการ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกรณีพิเศษหลายครั้ง มณฑลจงโจวของเราคาดว่าก็คงจะเล็งเห็นถึงความสามารถและภูมิหลังนี้ของเขา ถึงได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้เขามาฝึกฝนที่นี่”

เขามองไปยังกู้ ชิงอิ๋ง ในแววตาเจือไปด้วยการล้อเลียนเล็กน้อย แต่ก็มีความชื่นชมที่ไม่อาจปฏิเสธได้ “ชิงอิ๋ง สายตาของลูกไม่เลวเลยนะ หลินเฟิงคนนี้ ไม่เหมือนกับพวกคุณชายที่พึ่งพาบารมีของบิดามารดาที่ลูกเคยรู้จักมาก่อน เขาคือมังกรซ่อนกายในห้วงลึกอย่างแท้จริง อาศัยความสามารถของตนเองทะยานขึ้นสู่เมฆา คนแบบนี้ ความมุ่งมั่นในจิตใจ ความยิ่งใหญ่ในวิสัยทัศน์ อนาคต...ไร้ขีดจำกัด”

กู้ ชิงอิ๋งถูกพ่อพูดจนแก้มร้อนผ่าวขึ้นมา แสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วซดน้ำแกง “คุณพ่อคะ ท่านพูดอะไรกัน! ฉันก็แค่ชื่นชมในความสามารถของท่านรองเลขาธิการหลินเท่านั้นเองค่ะ”

“ได้ๆๆ ชื่นชม ชื่นชม” กู้ ฮั่นตงหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้ซักไซ้ต่อ แต่ความหมายในคำพูดใครๆ ก็เข้าใจ “แต่ว่านะ คนหนุ่มแบบนี้ ความคิดย่อมต้องทุ่มเทให้กับหน้าที่การงาน อยากจะเข้าใกล้เขา แค่อาศัยภูมิหลังครอบครัวกับรูปลักษณ์ภายนอกคงไม่พอ ต้องมีทุนที่จะสามารถพูดคุยกับเขาได้”

เขามองลูกสาวอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “ข้อเสนอแนะฉบับนั้นของลูกคราวก่อนดีมาก พูดได้ตรงประเด็น ผมได้ยินเฒ่าหวังจากกรมอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศบอกว่าท่านรองเลขาธิการหลินได้อ่านแล้วพอใจมาก และนำไปใช้โดยตรง”

โจว หว่านหรูก็ฟังออกถึงนัยยะ มองดูแก้มที่แดงระเรื่อของลูกสาวแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เสี่ยวอิ๋ง ถ้า...ถ้าหากว่ารู้สึกว่าเหมาะสมจริงๆ แม่สนับสนุนลูกนะ คนหนุ่มแบบนี้ มั่นคง พึ่งพาได้ มีความสามารถ ดีกว่าอะไรทั้งนั้น เพียงแต่...คนแบบนี้คาดว่าคงจะมีความคิดที่ลึกซึ้ง ลูกต้องใช้ใจให้มากหน่อย”

กู้ ชิงอิ๋งวางตะเกียบลง ในใจสับสนอยู่บ้าง แต่ก็มีความหวานที่อธิบายไม่ถูกอยู่ลึกๆ

ภูมิหลังที่พ่อของเธอสืบมา ไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้เธอดูถูกหลินเฟิง แต่กลับทำให้ร่างที่เคยถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีแห่งอำนาจและความลึกลับนั้นกลายเป็นจริงยิ่งขึ้น...เข้าถึงได้ยิ่งขึ้น และน่าเลื่อมใสยิ่งขึ้น

ชายหนุ่มที่ไม่มีภูมิหลังใดๆ อาศัยสติปัญญาและความพยายามของตนเองล้วนๆ ก้าวมาสู่ระดับสูงเช่นนี้ได้ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ต้องใช้จิตใจและความสามารถที่น่าทึ่งเพียงใด

เธอนึกถึงการพบเจอกันเพียงไม่กี่ครั้งของเธอกับเขา ความสุขุมที่เกินวัย ดวงตาทั้งสองข้างที่สงบนิ่งราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกสรรพสิ่ง และความลึกซึ้งที่เผยออกมาเป็นครั้งคราวตอนที่พูดคุยเรื่องศิลปะในวงเสวนา...ทั้งหมดนี้ แท้จริงแล้วล้วนตั้งอยู่บนรากฐานที่มั่นคงและไม่ธรรมดาเช่นนี้

“หนูทราบค่ะ” กู้ ชิงอิ๋งตอบแม่เสียงเบา และเหมือนกับกำลังพูดกับตัวเอง “เขา...เขาไม่เหมือนคนอื่น”

กู้ฮั่นตงพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะยกจอกเหล้าขึ้นจิบอีกอึกหนึ่ง เสียงที่เอ่ยออกมาราวกับพูดกับตัวเอง และในขณะเดียวกันก็เหมือนพูดให้ลูกสาวฟัง

“คนอย่างหลินเฟิง ก็เหมือนกับ ‘มังกรซ่อนกาย’ ที่กล่าวไว้ในตำราโบราณ — เมื่อพบเมฆลมก็จะทะยานขึ้นเป็นมังกรเต็มตัว

ตอนนี้ จงโจวก็คือสนามเมฆลมของเขาอย่างแท้จริง การจะติดต่อหรือร่วมมือกับเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว ต่างต้องแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา

กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น หลงเถิงของพวกเรา ต่อไปในอนาคต ไม่ว่าด้านใด ก็ยังต้องพึ่งพาการสนับสนุนและคำชี้แนะจากเขาอย่างจริงใจอยู่ดี”

เขามองไปยังกู้ ชิงอิ๋ง น้ำเสียงกลับกลายเป็นเคร่งขรึมขึ้น “ชิงอิ๋ง ถ้าลูกรู้สึกดีกับเขาจริงๆ พ่อไม่คัดค้าน กระทั่งยินดีที่จะเห็นมันเกิดขึ้น แต่จำไว้ ต้องวางตัวให้ถูกต้อง ต้องทำให้เขาเห็นคุณค่าของลูก ไม่ใช่แค่ในฐานะลูกสาวของกู้ ฮั่นตง แต่คือ กู้ ชิงอิ๋งที่สามารถยืนเคียงข้างมองดูทิวทัศน์ไปพร้อมกับเขาได้”

คำพูดของพ่อเป็นดั่งตะเกียงส่องสว่าง ส่องสว่างหัวใจที่สับสนอยู่บ้างของกู้ ชิงอิ๋ง

ความรู้สึกที่เธอมีต่อหลินเฟิงก่อนหน้านี้ผสมปนเปกันระหว่างการชื่นชมในผู้ที่แข็งแกร่ง ความสงสัยใคร่รู้ และความปรารถนาที่จะพิชิต

และตอนนี้ หลังจากที่ได้เรียนรู้มากขึ้น ความชื่นชมและความเลื่อมใสที่บริสุทธิ์และแน่วแน่ยิ่งขึ้นก็เริ่มหยั่งรากและแตกหน่อ

สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่แค่การเข้าใกล้เขา พิชิตเขา แต่หวังว่าจะสามารถเข้าใจเขา ก้าวตามฝีเท้าของเขา กระทั่ง...มีสักวันที่สามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาได้อย่างแท้จริง

การสนทนายามค่ำคืนของครอบครัวในครั้งนี้เป็นดั่งพิธีล้างบาปที่เงียบงัน

กู้ ชิงอิ๋งรู้ว่าความคิดที่เธอมีต่อหลินเฟิงได้เปลี่ยนจากความรู้สึกดีที่เลือนรางกลายเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนและท้าทายยิ่งขึ้นแล้ว

หนทางเบื้องหน้ายังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่เธอก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะใช้วิธีของตนเองไปเคาะประตูบานนั้นที่นำไปสู่โลกของ “มังกรซ่อนกาย”

นอกหน้าต่าง ราตรีของเจียงเฉิงอ่อนโยน

แต่ใจของกู้ ชิงอิ๋งกลับเหมือนทะเลสาบที่ถูกโยนก้อนหินลงไป ก่อเกิดเป็นระลอกคลื่นที่แน่วแน่และมุ่งมั่น

เธอรู้ว่า “สงคราม” อันยาวนานที่เกี่ยวข้องกับทั้งหน้าที่การงานและความรู้สึกนี้ เธอพร้อมแล้ว