บทที่ 94 เส้นทางสู่ความรุ่งโรจน์

การเผยแพร่ข้อมูลเศรษฐกิจประจำปีของดิจิทัลแวลลีย์ เป็นดั่งน้ำหนักทางการเมืองที่มีความแม่นยำอย่างยิ่งที่วางลงบนตาชั่งของการจัดสรรบุคลากรของมณฑลจงโจว ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ละเอียดอ่อนและลึกซึ้ง

ในห้องประชุมเล็กๆ ของกรมการจัดตั้งของคณะกรรมการพรรคมณฑล กลิ่นควันบุหรี่อวลไปทั่ว

การประชุมเกี่ยวกับทิศทางในอนาคตของหลินเฟิงกำลังดำเนินอยู่ที่นี่

ผู้เข้าร่วมประชุมนอกจากสมาชิกคณะกรรมการกรมการจัดตั้งแล้ว ยังได้รับเชิญรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมณฑลผู้กำกับดูแลด้านกิจการพรรคและประชาชนเข้าร่วมด้วย

ผู้อำนวยการกองวางแผนเจ้าหน้าที่รายงานเป็นคนแรก เสนอแผนการที่ค่อนข้างมั่นคง “สหายหลินเฟิงมีผลงานโดดเด่น อายุน้อยมาก แต่มีความสามารถเต็มเปี่ยม เมื่อพิจารณาถึงประสบการณ์ที่หลากหลายในหน่วยงานระดับมณฑลและการจัดการโครงการสำคัญ”

“ขอเสนอให้เลื่อนตำแหน่งเป็นระดับอธิบดี และยังคงอยู่ในหน่วยงานสำคัญระดับมณฑล เช่น ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารของคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปมณฑล หรือรับช่วงต่อจากผู้อำนวยการกรมอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศที่กำลังจะเกษียณ เพื่อใช้ประโยชน์จากความเชี่ยวชาญในการบริหารเศรษฐกิจมหภาคอย่างเต็มที่”

ในขณะนั้น รองอธิบดีท่านหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฝ่ายท้องถิ่นกล่าวขึ้น น้ำเสียงของท่านอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความรุนแรง “ความสามารถของสหายหลินเฟิงไม่ต้องสงสัย แต่ว่าอายุเพียงยี่สิบเก้าปี การให้ดำรงตำแหน่งระดับอธิบดีที่มีอำนาจจริง โดยเฉพาะหัวหน้าหน่วยงานสำคัญระดับมณฑล จะดูรีบร้อนเกินไปหรือไม่”

“คนหนุ่มสาว ควรจะฝึกฝนในตำแหน่งรองอธิบดีให้มากขึ้น สร้างรากฐานให้มั่นคงกว่านี้ ผมว่าไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร”

“นอกจากนี้ โครงการดิจิทัลแวลลีย์เพิ่งจะเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ก็ยังต้องการผู้บุกเบิกอย่างเขาเป็นผู้กุมบังเหียนต่อไป เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้โครงการหยุดชะงักเพราะการย้ายคน”

คำพูดนี้ดูเหมือนจะมีความห่วงใย แต่แท้จริงแล้วแฝงไปด้วยความกังวลว่า “จะทำให้เติบโตเร็วเกินไป” และเจตนาที่จะ “ตรึงตำแหน่งไว้ชั่วคราว”

บรรยากาศในห้องประชุมเงียบลงชั่วขณะ

ทุกคนเข้าใจว่านี่คือความพยายามของฝ่ายท้องถิ่นที่จะชะลอความเร็วในการเลื่อนตำแหน่งของหลินเฟิง

รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมณฑลที่เงียบมาตลอดค่อยๆ วางถ้วยชาลง สายตากวาดมองทุกคน “การหารือเรื่องเจ้าหน้าที่ไม่สามารถมองแค่เรื่องอายุได้ ต้องดูที่ผลงานจริง ดูความรับผิดชอบ ดูศักยภาพ!”

“ผลงานของสหายหลินเฟิงในดิจิทัลแวลลีย์ ไม่ใช่แค่การทำให้สวนอุตสาหกรรมหนึ่งแห่งมีชีวิตชีวาขึ้น แต่เป็นการเปิดเส้นทางใหม่สำหรับการเปลี่ยนแปลงและยกระดับของมณฑลเรา!”

“จิตวิญญาณแห่งการบุกเบิกและผลสำเร็จที่เกิดขึ้นจริงนี้ เป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ที่ทำงานตามขั้นตอนมาหลายปีหลายคนเทียบไม่ได้”

ท่านเน้นเสียงหนักขึ้น “ส่วนเรื่องดิจิทัลแวลลีย์ ระบบได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว ทีมงานก็เติบโตเต็มที่แล้ว จะขาดใครไปก็ยังสามารถหมุนต่อไปได้!”

“พวกเราไม่สามารถเพราะโครงการหนึ่งประสบความสำเร็จแล้ว ก็ผูกมัดนายพลที่เก่งกาจไว้กับแนวรบเดียวตลอดไปได้! นี่เป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรบุคคล!”

ท่านกำหนดทิศทาง “ผมเห็นว่าสำหรับเจ้าหน้าที่หนุ่มที่ยอดเยี่ยมอย่างหลินเฟิง จะต้องกล้าใช้ มอบภาระที่หนักอึ้งให้!”

“ความคิดเห็นของผมคือ ส่งเขาไปในระดับท้องถิ่น ให้ดำรงตำแหน่งผู้นำหลัก เพื่อรับการฝึกฝนอย่างเต็มรูปแบบ!”

ท่านรัฐมนตรีว่าการกรมการจัดตั้งรีบกล่าวตาม “คำชี้แนะของท่านรองเลขาธิการมาอย่างทันท่วงที พวกเราก็เห็นว่าสหายหลินเฟิงมีศักยภาพที่จะดำรงตำแหน่งผู้นำหลักในท้องถิ่นได้”

“อำเภอชิงไถในสังกัดเมืองเจียงโจว เป็นหนึ่งในสิบอำเภอที่เข้มแข็งที่สุดของมณฑล แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาอุตสาหกรรมดั้งเดิมขาดพลังในการเปลี่ยนแปลง การเติบโตหยุดชะงัก จำเป็นต้องมีเจ้าหน้าที่ที่เข้าใจเศรษฐกิจ กล้าปฏิรูปอย่างสหายหลินเฟิงไปเปิดสถานการณ์ ขอเสนอแต่งตั้งสหายหลินเฟิงเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงไถ”

ข้อเสนอนี้ทั้งสอดคล้องกับหลักการ “กล้าใช้” และยังหลีกเลี่ยงข้อโต้แย้งในการเลื่อนตำแหน่งเป็นระดับอธิบดีโดยตรง

เป็นการส่งหลินเฟิงไปยังตำแหน่ง “รองอธิบดี” ที่สำคัญอย่างยิ่งยวด มีความยืดหยุ่นในการตัดสินใจ

ในที่สุด การประชุมก็ได้ผ่านข้อเสนอให้หลินเฟิงไปดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงไถตามขั้นตอน เพื่อนำเสนอต่อคณะกรรมการประจำพรรคพิจารณา

แม้ข่าวจะยังไม่ประกาศอย่างเป็นทางการ แต่กระแสลมก็เริ่มแพร่สะพัดออกไปอย่างเงียบๆ

“หลินเฟิงกำลังจะเลื่อนตำแหน่ง!”

“ได้ยินว่าจะลงไปเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงไถ!”

“เลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอวัยยี่สิบเก้าปี แถมยังเป็นอำเภอที่เข้มแข็งที่สุดในสิบอันดับแรกด้วย! นี่ไม่ใช่ก้าวเล็กๆ เลยนะ!”

คำพูดเหล่านี้แพร่กระจายในหน่วยงานราชการระดับมณฑลและแวดวงของเมืองเจียงโจวอย่างรวดเร็ว

มีคนอิจฉา มีคนริษยา และก็มีคนเริ่มปรับความสัมพันธ์กับดาวรุ่งดวงใหม่แห่งวงการเมืองคนนี้

หลินเฟิงที่อยู่ใจกลางพายุ กลับแสดงความสงบอย่างผิดปกติ

เขายังคงปรากฏตัวที่สำนักงานดิจิทัลแวลลีย์ตรงเวลาทุกวัน ตรวจเอกสาร เป็นประธานการประชุม รับฟังรายงาน กระทั่งให้ความสนใจกับความคืบหน้าการลงทุนของกองทุนหลักและปัญหาทางเทคนิคของบริษัทบ่มเพาะที่สำคัญบางแห่งอย่างละเอียดกว่าเดิมเสียอีก

“ผู้อำนวยการครับ ข้างนอกกำลังลือกันว่าท่านจะย้าย...” โจว เหว่ยอดไม่ได้ที่จะเตือนด้วยเสียงเบาในขณะที่นำเอกสารมาส่ง

หลินเฟิงไม่เงยหน้าขึ้น ปลายปากกาขีดลงบนเอกสาร “องค์กรยังไม่ได้พูดคุยอย่างเป็นทางการ ทุกอย่างยังเป็นแค่เรื่องไร้สาระ ในตำแหน่งนี้ ต้องรับผิดชอบหน้าที่ งานของดิจิทัลแวลลีย์ จะผ่อนปรนแม้แต่วันเดียวไม่ได้”

ความหนักแน่นที่ว่า “ภูเขาถล่มเบื้องหน้าก็สีหน้าไม่เปลี่ยน” ของเขา ทำให้ทีมงานหลักที่อยู่รอบตัวยิ่งเลื่อมใส

เขาใช้การกระทำของตนเองบอกทุกคนว่า ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร การทำงานในหน้าที่ปัจจุบันให้ดีที่สุดคือรากฐาน

คืนวันสุดสัปดาห์นี้ ซึ่งเป็นช่วงที่กระบวนการขององค์กรกำลังดำเนินไปอย่างเงียบๆ แต่ยังไม่ได้มีการประกาศแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ หลินเฟิงได้เชิญเพื่อนร่วมงานที่ใกล้ชิดที่สุดสองสามคนมาเลี้ยงสังสรรค์กันเล็กๆ ที่ร้านอาหารส่วนตัวใกล้ที่พักของตนเอง

ผู้ที่มาถึงคือ จ้าว กั๋วชิ่ง กรรมการประจำคณะกรรมการพรรคเมือง รองนายกเทศมนตรี ระดับรองอธิบดี จางอวิ๋น รองผู้อำนวยการคณะกรรมการพัฒนาดิจิทัลมณฑล ระดับรองอธิบดี เฉิน ซือหย่วน ผู้อำนวยการกองพัฒนาเทคโนโลยีและมาตรฐาน ระดับผู้อำนวยการกอง และ ซู เสี่ยวนิง นายกอำเภอชิงหย่วนที่เพิ่งเดินทางมาถึง ระดับผู้อำนวยการกอง

ไม่มีคนนอก บรรยากาศจึงผ่อนคลายมากขึ้น

จ้าว กั๋วชิ่งเป็นคนแรกที่ยกแก้วขึ้น เขาเป็นคนอารมณ์ดี เสียงดังฟังชัด “หัวหน้าหลิน! แก้วนี้ผมขอชนท่าน! อำเภอชิงไถเป็นกระดูกชิ้นโต แต่ก็เป็นเนื้อชิ้นดี! ท่านไปที่นั่น รับรองว่าจะได้แสดงความสามารถ สร้าง ‘ดิจิทัลแวลลีย์’ แห่งที่สองแน่นอน!”

หลินเฟิงชนแก้วกับเขาพลางยิ้ม “กั๋วชิ่ง ท่านเองก็ต้องพยายามที่เจียงโจวเช่นกัน การนำร่องและการขยายผลเศรษฐกิจดิจิทัล ท่านคือส่วนสำคัญ”

จางอวิ๋นดูสุขุมกว่า เธอคีบกับข้าวให้หลินเฟิง น้ำเสียงเจือการวิเคราะห์ที่เยือกเย็นเช่นเคย “สถานการณ์ของอำเภอชิงไถ ผมได้ทำความเข้าใจเบื้องต้นแล้ว โครงสร้างอุตสาหกรรมหนักเกินไป เศรษฐกิจภาคเอกชนคึกคัก แต่ความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมไม่เพียงพอ การคลังพึ่งพาที่ดินค่อนข้างสูง”

“ผู้อำนวยการ หลังจากท่านไปแล้ว การสำรวจในระยะเริ่มต้นจะต้องหนักแน่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความเข้าใจความคิดที่แท้จริงของผู้ประกอบการท้องถิ่นและเจ้าหน้าที่ในระดับพื้นที่”

“จางอวิ๋นพูดถูก” หลินเฟิงพยักหน้า “นี่คือสิ่งที่ผมจะต้องให้ความสำคัญในขั้นต่อไป และต้องการคู่หูที่คุ้นเคยกับระดับพื้นที่และมีความสามารถในการปฏิบัติงาน”

สายตาของเขาจับจ้องไปยังซู เสี่ยวนิงอย่างเป็นธรรมชาติ

ซู เสี่ยวนิงเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา ก็จิบเครื่องดื่มเบาๆ แล้วกล่าวเสียงนุ่มนวล “ผมปฏิบัติตามการจัดสรรขององค์กรครับ”

ไม่มีคำพูดใดๆ มากไปกว่านี้ แต่ความแน่วแน่และความเข้าใจกันที่อยู่เบื้องหลังนั้น ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็เข้าใจดี

เสี่ยวเฉินขยับแว่นตา เสริมจากมุมมองทางเทคนิค “อุตสาหกรรมหลักของอำเภอชิงไถ เช่น เครื่องจักรกลโลหะ และการแปรรูปเครื่องหนัง ล้วนเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการปรับเปลี่ยนดิจิทัลและอัจฉริยะ กองของพวกเราสามารถเตรียมการสำรองแนวทางเทคนิคไว้ล่วงหน้าได้ พอถึงเวลาจะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่”

มองดูเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ที่รู้จักกันตั้งแต่ตอนที่ตนเองยังไม่มีอะไรเลย บัดนี้ต่างก็เติบโตเป็นผู้นำที่สามารถรับผิดชอบงานได้ หลินเฟิงรู้สึกตื้นตันใจอย่างยิ่ง

เขายกแก้วขึ้น “เอาล่ะ วันนี้ไม่คุยเรื่องงาน มาสังสรรค์กันแบบเพื่อนเก่า ไม่ว่าในอนาคตผมจะอยู่ที่ไหน พวกท่านจะอยู่ที่ไหน ขอให้จำไว้ว่าเป้าหมายที่เราต่อสู้เพื่อมันนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน—คือการทำให้จงโจวดีขึ้น”

“แก้วนี้ ขอชนให้กับความพยายามร่วมกันของเรา และชนกับอนาคตที่เต็มไปด้วยความท้าทายและความหวัง!”

“ชนกับอนาคต!” ทุกคนยกแก้วขึ้นพร้อมกัน ดื่มไวน์ในแก้วจนหมดสิ้น

นี่คือทีมงานที่หลอมรวมความไว้วางใจ ความสามารถ และอุดมการณ์ร่วมกัน เป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในเส้นทางในอนาคตของหลินเฟิง

เมื่อการรวมตัวเลิกราไป ยามค่ำคืนก็ลึกสงัดแล้ว

หลินเฟิงได้รับข้อความจากกู้ ชิงอิ๋ง “ได้ยินว่าท่านกำลังจะไปบุกถ้ำเสือรึคะ ต้องการให้หลงเถิงเป็นกองหน้าไหม”

พร้อมกับอีโมจิที่น่ารัก

หลินเฟิงยิ้มอย่างเข้าใจ แล้วตอบกลับไปว่า “กองหน้าไม่ต้อง แต่ต้องการคุณเป็นเสบียงบำรุงขวัญที่มั่นคงที่สุด”

วางโทรศัพท์ลง หลินเฟิงมองไปยังแสงไฟที่เจิดจ้าอยู่นอกหน้าต่าง

อำเภอชิงไถ จะเป็นอีกจุดเริ่มต้นใหม่ในชีวิตราชการของเขา เป็นสนามสอบที่ซับซ้อนและทดสอบความสามารถโดยรวมยิ่งกว่าดิจิทัลแวลลีย์

แต่เขาไม่กลัว เพราะเขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง

ทีมงานของเขา แนวคิดของเขา และสายตาแห่งความคาดหวังที่อยู่เบื้องหลังเขา จะกลายเป็นพลังที่ไม่สิ้นสุดในการฝ่าฟันอุปสรรคของเขา

บทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว