บทที่ 96 ภาระหนักบนบ่า

วันรุ่งขึ้นหลังจากการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคมณฑลสิ้นสุดลง ตามคำสั่งของท่านเลขาธิการ เจิ้ง กั๋วเทา รัฐมนตรีว่าการกรมการจัดตั้งของคณะกรรมการพรรคมณฑลได้เข้าพูดคุยกับหลินเฟิงและซู เสี่ยวนิงเป็นการส่วนตัว

ในห้องพูดคุยที่เรียบง่ายแต่เคร่งขรึมของกรมการจัดตั้ง รัฐมนตรีว่าการกรมการจัดตั้งไม่พูดอ้อมค้อม เข้าสู่ประเด็นหลักทันที

“สหายหลินเฟิง ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีด้วย คณะกรรมการประจำพรรคมณฑลได้ตัดสินใจอย่างเป็นทางการแล้ว ให้ท่านดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงไถ นี่คือความไว้วางใจและภารกิจอันยิ่งใหญ่จากคณะกรรมการพรรคมณฑล” รัฐมนตรีว่าการกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจขององค์กร ผมสำนึกในความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง” หลินเฟิงนั่งอย่างเรียบร้อย ตั้งใจฟัง

“ท่านเลขาธิการเจิ้งได้กำชับเป็นพิเศษว่าต้องพูดคุยสถานการณ์กับท่านให้ถ่องแท้ อธิบายถึงการพิจารณาของคณะกรรมการพรรคมณฑลให้ชัดเจน”

รัฐมนตรีว่าการเปิดสมุดบันทึก “อำเภอชิงไถเป็นธงผืนหนึ่งของมณฑลเรา แต่ตอนนี้ธงผืนนี้เริ่มซีดจางลงแล้ว”

“ความสำคัญของมัน ไม่ได้อยู่ที่ปริมาณเศรษฐกิจเท่านั้น แต่อยู่ที่ความเป็นตัวแทน”

“อำเภอชิงไถปฏิรูปสำเร็จ จะเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้กับอำเภอและเขตที่คล้ายกันทั่วทั้งมณฑล หากล้มเหลว ผลกระทบก็จะลึกซึ้งเช่นกัน”

เขาอธิบายถึง “ทรัพย์สมบัติ” และ “โรคภัยไข้เจ็บ” ของอำเภอชิงไถอย่างละเอียด:

1. ปัญหาโครงสร้างเศรษฐกิจ “ ‘เครื่องจักรกลโลหะ เครื่องหนัง สิ่งทอแบบดั้งเดิม’ สามอย่างเก่านี้ คิดเป็นสัดส่วนกว่า 70% ของมูลค่าผลผลิตอุตสาหกรรม แต่เทคโนโลยียังล้าหลัง ผลิตภัณฑ์มีลักษณะซ้ำซ้อนกัน กำไรบางเฉียบ ปีที่แล้วกำไรจากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 12% ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่สะสมมาก็มีมาก กรมสิ่งแวดล้อมมณฑลได้ขึ้นบัญชีไว้แล้ว”

2. ความเสี่ยงทางการคลังและการเงิน “การพึ่งพารายได้จากที่ดินสูงกว่า 60% ตลาดอสังหาริมทรัพย์ซบเซา ความกดดันทางการคลังมหาศาล ที่ยุ่งยากกว่านั้นคือหนี้สินแฝงของรัฐบาลมีไม่น้อย ความสามารถในการชำระหนี้ของบริษัทแพลตฟอร์มบางแห่งสูงมาก เป็นระเบิดเวลา”

3. ความกังวลทางสังคม “จากการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมและการปิดตัวของบริษัทบางแห่ง ทำให้มีคนตกงานเพิ่มขึ้น ความเสี่ยงของเหตุการณ์ความขัดแย้งในสังคมเพิ่มสูงขึ้น อิทธิพลของตระกูลท้องถิ่นและ ‘นักธุรกิจอาวุโส’ บางคนมีสูงมาก เครือข่ายความสัมพันธ์ซับซ้อน เลขาธิการคนก่อนถูกพลังที่มองไม่เห็นเหล่านี้ผูกมัดไว้ ทำให้การปฏิรูปหลายอย่างผลักดันไม่สำเร็จ”

4. ความเฉื่อยชาของทีม เจ้าหน้าที่ “เจ้าหน้าที่ บางส่วนมีแนวคิด ‘พอมีพอกินก็พอ’ ขาดความกล้าบุกเบิก คุ้นชินกับการทำงานตามขั้นตอน พลังของ เจ้าหน้าที่ ท้องถิ่นค่อนข้างแข็งแกร่ง อาจจะมีความลังเลกระทั่งต่อต้านต่อ ‘เจ้าหน้าที่ ที่ถูกส่งมา’ อายุน้อยอย่างท่าน”

หลังจากแนะนำสถานการณ์แล้ว รัฐมนตรีว่าการมองหลินเฟิงด้วยสายตาที่เฉียบคม “สถานการณ์ก็เป็นเช่นนี้ มีความยากลำบากไม่น้อย ที่คณะกรรมการพรรคมณฑลตัดสินใจส่งท่านไป ก็เพราะเล็งเห็นถึงความสามารถของท่านที่กล้าบุกเบิก กล้าทดลอง และเก่งในการเปิดสถานการณ์ในความซับซ้อน ท่านเลขาธิการเจิ้งให้ผมกำชับท่านสามประโยค”

“ประการแรก ยืนหยัดในจุดยืนทางการเมือง เลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอคือ ‘ผู้บัญชาการใหญ่แนวหน้า’ แต่ไม่ใช่ ‘เจ้าผู้ปกครองท้องถิ่น’ ท่านต้องคำนึงถึง ‘ผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ของชาติ’ อยู่เสมอ เพื่อให้แน่ใจว่านโยบายของส่วนกลางและคณะกรรมการพรรคมณฑลจะถูกนำไปปฏิบัติในชิงไถอย่างราบรื่นไม่มีอุปสรรค”

“ประการที่สอง เชี่ยวชาญกลยุทธ์การต่อสู้ สถานการณ์ของชิงไถซับซ้อน ต้องรวมพลังคนส่วนใหญ่ แยกคนส่วนน้อย”

“ต้องกล้าแสดงความสามารถ แต่ก็ต้องรู้จักซ่อนคม ต้องรู้จักใช้พลังของผู้อื่น อาศัยการสนับสนุนที่คณะกรรมการพรรคมณฑลมอบให้ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือต้องพึ่งพาประชาชน ระดมพลังประชาชน การปฏิรูปจะใช้วิธีแข็งกร้าวไม่ได้ ต้องหาจุดบุกเบิก ขยายผลจากจุดเล็กๆ ไปสู่ภาพรวม”

“ประการที่สาม รักษาความซื่อสัตย์สุจริต อำนาจในระดับอำเภอมีความรวมศูนย์ สิ่งล่อใจก็มาก”

“ท่านเป็น เจ้าหน้าที่ หนุ่ม มีอนาคตที่สดใส ต้องรู้จักรักเกียรติ สังวรตน ระวังตน และกระตุ้นตนเองอยู่เสมอ ดูแลตัวเองให้ดี และดูแลคนรอบข้างให้ดีด้วย นี่เป็นทั้งข้อกำหนดทางการเมือง และเป็นการปกป้องตัวท่านเอง”

หลินเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ พยักหน้าอย่างหนักแน่น “กราบเรียนท่านรัฐมนตรี โปรดกราบเรียนท่านเลขาธิการเจิ้งด้วยว่า หลินเฟิงจะจดจำคำกำชับไว้ในใจ ปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัด สร้างความสามัคคี นำพา เจ้าหน้าที่ และประชาชนอำเภอชิงไถฝ่าฟันอุปสรรค จะไม่ทำให้ความไว้วางใจและความคาดหวังของคณะกรรมการพรรคมณฑลต้องผิดหวัง!”

“ดี!” รัฐมนตรีว่าการพยักหน้าอย่างพอใจ “เกี่ยวกับการจัดคณะผู้บริหาร คณะกรรมการพรรคมณฑลตัดสินใจให้สหายซู เสี่ยวนิงไปดำรงตำแหน่งนายอำเภอ เพื่อร่วมงานกับท่าน ท่านคุ้นเคยกันดี มีความเข้าใจกัน นี่คือความได้เปรียบ”

“แต่ต้องจำไว้ว่าในคณะกรรมการพรรคอำเภอ ท่านคือหัวหน้า ต้องรับผิดชอบภาพรวม ต้องรู้จักใช้บทบาทของสมาชิกทุกคนในคณะผู้บริหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องสนับสนุนสหายเสี่ยวนิงให้ลงมือทำงานได้อย่างเต็มที่”

“ผมเข้าใจครับ ผมกับสหายเสี่ยวนิงจะสร้างความสามัคคีและร่วมมือกันทำงานอย่างเต็มที่”

การพูดคุยกับซู เสี่ยวนิงนั้น เน้นคนละประเด็น

“สหายเสี่ยวนิง การให้ท่านไปชิงไถ เป็นการตัดสินใจที่พิจารณารอบด้านของคณะกรรมการพรรคมณฑล” รัฐมนตรีว่าการกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่จริงจังเช่นกัน “ผลงานของท่านในอำเภอชิงหย่วน โดยเฉพาะการผลักดัน ‘หมื่นวิสาหกิจออนไลน์’ แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการปฏิบัติงาน ความเป็นกันเอง และความสามารถในการแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อน คณะกรรมการพรรคมณฑลยอมรับอย่างเต็มที่”

“ขอบคุณองค์กรที่ให้การยอมรับค่ะ”

“การให้ท่านไปร่วมงานกับสหายหลินเฟิงในครั้งนี้ ด้านหนึ่งเพื่อพิจารณาถึงความสำเร็จในการร่วมงานของพวกท่านก่อนหน้านี้ ซึ่งจะช่วยให้คณะผู้บริหารชุดใหม่สามารถสร้างพลังร่วมได้อย่างรวดเร็ว”

“อีกด้านหนึ่ง ก็หวังให้ท่านได้แสดงความสามารถของตนเอง ชดเชยจุดอ่อนของสหายหลินเฟิงที่ขาดประสบการณ์ในการทำงานของรัฐบาลที่เป็นรูปธรรมและการลงลึกในระดับพื้นที่”

“ท่านในฐานะนายอำเภอ ต้องเป็นผู้ปฏิบัติงานและผู้ร่วมงานที่น่าเชื่อถือที่สุดของเลขาธิการคณะกรรมการพรรค เพื่อให้มั่นใจว่าการตัดสินใจของคณะกรรมการพรรคอำเภอจะถูกนำไปปฏิบัติในระดับรัฐบาลอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง”

รัฐมนตรีว่าการเน้นย้ำเป็นพิเศษ “งานของรัฐบาลอำเภอชิงไถมีมากมายนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะด้านการคลัง สวัสดิการสังคม และความมั่นคงของสังคม จะมีความกดดันสูงมาก”

“ท่านต้องใช้คุณลักษณะของ เจ้าหน้าที่ สตรีที่ละเอียดรอบคอบและอดทนหนักแน่น ทำให้งานมีความหนักแน่น และในขณะเดียวกันก็ต้องช่วยสหายหลินเฟิงประสานงานกับ เจ้าหน้าที่ ท้องถิ่น ผู้ประกอบการ และความสัมพันธ์ในด้านต่างๆ เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวประสานและสะพานเชื่อม”

ซู เสี่ยวนิงตอบกลับอย่างสุขุม “ขอองค์กรวางใจ ผมจะวางตัวให้ถูกต้อง ให้ความร่วมมือกับการทำงานของเลขาธิการหลินเฟิงอย่างเต็มที่ ทำหน้าที่นายอำเภออย่างตั้งใจ และร่วมสร้างคุณูปการให้กับการพัฒนาอำเภอชิงไถครับ”

หลังจากการพูดคุยสิ้นสุดลง หลินเฟิงกลับมาที่สำนักงานดิจิทัลแวลลีย์

เขายืนอยู่หน้าแผนที่ทั้งมณฑลขนาดใหญ่ สายตาหยุดอยู่ที่ตำแหน่งของ “อำเภอชิงไถ”

ที่นั่นกำลังจะเป็นสมรภูมิใหม่ของเขา

โจว เหว่ยได้เริ่มจัดเตรียมเอกสารและข้อมูลที่ต้องส่งมอบแล้วอย่างเงียบๆ

หลินเฟิงเรียกประชุมทีมงานอย่างย่อๆ จัดการเรื่องการส่งมอบงานในภายหลัง กำหนดให้จางอวิ๋นรับผิดชอบงานประจำวันของคณะกรรมการบริหารดิจิทัลแวลลีย์เป็นการชั่วคราวหลังจากที่เขาลาออกจากตำแหน่ง

ตอนเย็น กู้ ชิงอิ๋งโทรศัพท์มา

“พูดคุยเสร็จแล้วรึ” น้ำเสียงของเธอเจือความห่วงใย

“อืม ตัดสินใจแล้ว อำเภอชิงไถ”

“สมรภูมิที่ยากลำบากจริงๆ ต้องการให้หลงเถิงเป็นกองหน้าไหม”

“ยังไม่จำเป็นครับ” หลินเฟิงกล่าวอย่างสงบแต่หนักแน่น “ก้าวแรกคือการสำรวจวิจัย คือการยืนหยัด เมื่อทำความเข้าใจสถานการณ์แล้ว ต้องการให้ ‘ปลาซาบะ’ อย่างพวกคุณมาสร้างความปั่นป่วนในตลาด ผมจะไม่เกรงใจ”

“จริงสิ สหายซู เสี่ยวนิงก็จะไปร่วมงานด้วยใช่ไหม”

“ใช่ครับ คณะกรรมการพรรคมณฑลจัดสรรให้”

“คู่หูทองคำ ทำงานได้สำเร็จทุกภารกิจ” กู้ ชิงอิ๋งหัวเราะเบาๆ “ขอให้พวกท่านโชคดีในการเริ่มต้น”

วางโทรศัพท์ลง หลินเฟิงเริ่มร่างบันทึกข้อตกลงการส่งมอบงานอย่างง่ายๆ

เขาทราบดีว่าก่อนที่เอกสารทางการของคณะกรรมการพรรคมณฑลจะลงมา เขาต้องทำหน้าที่ในตำแหน่งสุดท้ายนี้ให้ดีที่สุด และในขณะเดียวกันก็ต้องเริ่มครุ่นคิดถึงวิธีการที่จะเปิดสถานการณ์ของอำเภอชิงไถ

คำกำชับของท่านเลขาธิการเจิ้งยังคงก้องอยู่ในหู สภาพการณ์ที่ซับซ้อนของอำเภอชิงไถยังคงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน

ความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างแรงกดดันอันมหาศาลและความมุ่งมั่นที่ฮึกเหิมกำลังเดือดพล่านอยู่ในใจของเขา

ในครั้งนี้ เขาจะไม่ใช่แค่ผู้ผลักดันโครงการอีกต่อไป แต่เป็นผู้บริหารพื้นที่ เป็นผู้รับผิดชอบชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนนับล้าน

ภาระนี้หนักอึ้งกว่าดิจิทัลแวลลีย์มากนัก แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากก้าวไปข้างหน้า เส้นทางใหม่กำลังรอเขาอยู่