ตอนที่ 148
บทที่ 148 สนามยิงปืนจริง
minibunny · 5,853 ตัวอักษร
เช้าวันที่ 2 มิถุนายน แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องผ่านม่านหน้าต่าง พร้อมกับเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ที่ไพเราะ
“ครั้งเดียวก็พอ ฉันจะพาเธอไปดูจนแก่จนเฒ่า”
หลินอีหมิงถูกปลุกให้ตื่นจากความฝัน
เขายื่นมือไปคลำหาโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างหมอน บนหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าของหลินจั๋ว
หลังจากที่รับสายแล้ว เสียงที่ร่าเริงของหลินจั๋วก็ดังมา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น