บทที่ 229 นึกอยากไปเยี่ยมอาจารย์มหาวิทยาลัยขึ้นมา

ในการต่อสู้ครั้งนี้ หลินอีหมิงยังคงรักษาความเยือกเย็นและแน่วแน่อยู่เสมอ เขาเชื่อมั่นในการตัดสินใจของตัวเอง เชื่อมั่นว่าซื่อชวนซวงหม่าจะเหมือนกับแนวโน้มในชาติที่แล้ว มีช่องว่างในการปรับตัวสูงขึ้นอย่างมหาศาล ดังนั้น เขาจึงเลือกที่จะถือต่อไป

และนอกจากหลินอีหมิงแล้ว ลู่เป่าเซิงก็เลือกที่จะถือต่อไปตลอดทาง

หลังจากที่ตลาดหุ้นปิดทำการแล้ว หลินอีหมิงก็นั่งอยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ เลื่อนดูข่าวสารการเงินต่างๆ อย่างเบื่อหน่าย พรุ่งนี้ก็คือวันที่ 1 กันยายนแล้ว การเริ่มต้นของปีการศึกษาใหม่ เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงชีวิตในมหาวิทยาลัยของตัวเอง และอาจารย์มหาวิทยาลัยคนนั้นที่เคยส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อเขา — ศาสตราจารย์เฉิน

ศาสตราจารย์เฉินตอนที่หลินอีหมิงเรียนหนังสือก็ได้ดูแลเขาเป็นอย่างดี แต่เนื่องจากหลังจากเรียนจบแล้วหลินอีหมิงก็ไม่เคยประสบความสำเร็จที่น่าพอใจเลย เขาจึงรู้สึกไม่กล้าที่จะกลับไปที่มหาวิทยาลัยเก่าเพื่อไปเยี่ยมอาจารย์ท่านนี้เสมอมา ในตอนนี้ หลินอีหมิงได้เกิดใหม่มาในช่วงเวลาหลังจากที่เรียนจบแล้ว เขาตระหนักได้ว่าไม่ได้เจอศาสตราจารย์เฉินมาสิบกว่าปีแล้ว

นอกจากอยากจะไปเจออาจารย์ผู้มีพระคุณของตัวเองแล้ว หลินอีหมิงก็มีความคิดส่วนตัวอยู่บ้าง