บทที่ 248: เดินเล่น

หลินอีหมิงส่ายหน้า แล้วถอนหายใจเบาๆ “ฉันเองก็ไม่แน่ใจ”

โหวอวิ๋นเฟิงพูดไปพลางออกท่าทางไปด้วย “พี่หมิง ฉันจะบอกอะไรให้นะ ความรักก็คือตอนที่นายเบื่อๆ แล้วหลับตาลง คนแรกที่นึกถึงก็คือคนนั้นแหละ นั่นแหละคือความรัก”

หลินอีหมิงมองโหวอวิ๋นเฟิงอย่างดูแคลน สีหน้าของเขาแสดงความไม่สบอารมณ์อย่างชัดเจน ก่อนจะส่ายหัวแล้วพูดว่า “คนที่ไม่เคยมีความรักอย่างนาย มาสอนคนที่ผ่านสนามรบมานับครั้งไม่ถ้วนเนี่ย กล้าดียังไงหา!”

โหวอวิ๋นเฟิงอาจจะกล้าสอน แต่หลินอีหมิงไม่กล้าเชื่อ

เขาโบกมือ “พอเลยๆ คนโสดอย่างนายมีแฟนให้ได้ก่อนค่อยมาคุยเรื่องนี้เถอะ”