บทที่ 270: กลับบ้านหนึ่งวัน

คุณอาเหวินเชียนครับ นี่คือชาผูเอ่อร์ซ่งพิ่นเฮ่าที่ผมประมูลมาได้เมื่อวานนี้ หวังว่าคุณอาจะชอบนะครับ" หลินอีหมิงกล่าวอย่างนอบน้อม

หลินเหวินเชียนรับห่อมา เปิดดู แววตาของเขาก็ฉายแววตื่นเต้น ในฐานะคนรักชา เขามีความรู้เกี่ยวกับชาชื่อดังต่างๆ อยู่พอสมควร แต่ชาผูเอ่อร์ซ่งพิ่นเฮ่าแผ่นนี้หาซื้อได้ไม่ง่ายจริงๆ

"อีหมิงเอ๊ย เกรงใจเกินไปแล้ว ชาที่ล้ำค่าขนาดนี้..." หลินเหวินเชียนกล่าวอย่างเกรงใจ

"คุณอาอย่าได้เกรงใจไปเลยครับ ผมรู้ว่าคุณอาชอบดื่มชา ก็เลยตั้งใจเอามาให้ลองชิมครับ" หลินอีหมิงยิ้มอธิบาย

หลินเหวินเชียนมองหลินอีหมิงอย่างซาบซึ้ง ในใจเต็มไปด้วยความประทับใจ นี่ไม่ใช่แค่ของขวัญ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันเป็นตัวแทนของความเคารพและความห่วงใยที่หลินอีหมิงมีต่อเขา