บทที่ 302: ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของอ่าววิคตอเรีย

รูปลักษณ์ภายนอกของมันถูกออกแบบมาอย่างประณีตและงดงาม ทุกเส้นสายโค้งมนราวกับสายน้ำที่ไหลลื่น แผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายแห่งความหรูหราที่ชวนให้หลงใหล

หลินอีหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นความตื่นเต้นและยินดีที่ยากจะปิดซ่อนในแววตาของโจวซวนได้อย่างเฉียบแหลม มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เอ็นดู แล้วกระซิบถาม “เป็นไงล่ะ อยากจะขึ้นไปสำรวจบนเรือดูไหม”

เมื่อโจวซวนได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าอย่างแรงราวกับเด็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

จากนั้น ทั้งสองคนก็เร่งฝีเท้าโดยไม่ได้นัดหมาย มุ่งหน้าไปยังเรือสำราญลำนั้น และเรือสำราญหรูที่น่าจับตามองลำนี้ ก็คือพาหนะส่วนตัวที่หลินอีหมิงได้เช่าไว้เป็นพิเศษนั่นเอง

หลินอีหมิงและโจวซวนขึ้นไปบนเรือสำราญส่วนตัวที่เช่าไว้ล่วงหน้าแล้ว