บทที่ 360: การวางหมากระยะยาว

หลังจากที่พานเซิ่งวางสายโทรศัพท์ที่ปลายสายแล้ว ร่างกายของเขาก็เอนไปข้างหน้าเล็กน้อย สนทนากับบุคคลลึกลับที่อยู่ข้างๆ ต่อไป มือทั้งสองข้างของเขาเคาะโต๊ะเบาๆ โดยไม่รู้ตัว ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

“เหล่าพาน บุคคลเช่นนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว ทันทีที่มาเป็นศัตรูกับเรา นั่นจะเป็นหายนะ” บุคคลลึกลับกล่าวด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น แววตาเผยให้เห็นถึงความกังวลอย่างสุดซึ้ง

สายตาของพานเซิ่งจับจ้องไปที่บุคคลลึกลับ พยายามที่จะอ่านเจตนาจากแววตาของเขา ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ในสายตาส่องประกายเฉียบคม

บุคคลลึกลับเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก “คุณว่าเราจะจัดการกับเขาสักหน่อยดีไหม” เมื่อพานเซิ่งได้ยินดังนั้น เขาก็พลันเบิกตากว้าง รีบโบกมือ “เหลวไหล! คือเหลวไหล!” น้ำเสียงของเขาเผลอสูงขึ้นแปดระดับ มือทั้งสองข้างก็โบกไปมาอย่างแรง ราวกับจะเน้นย้ำถึงท่าทีของตนเอง

บุคคลลึกลับพยักหน้า “คุณคิดว่าแผนผังอุตสาหกรรมของเขากว้างขวางเกินไป กังวลว่านี่จะนำมาซึ่งผลกระทบที่ไม่จำเป็นเหรอ”