บทที่ 441: ทรงตัวแล้วก็ร่วง

อาคิตะรีบโค้งคำนับแล้วตอบกลับ “ท่านหัวหน้าแผนกทาคาฮาชิครับ โปรดระงับโทสะด้วยครับ แผนกวิจัยของบริษัทเราได้ทำการสืบสวนกลุ่มฮิตาชิอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่พบความผิดปกติที่ชัดเจนใดๆ เลยครับ”

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าทาคาฮาชิ โทโมยะจะไม่พอใจกับคำตอบเช่นนี้ เขาลุกขึ้นยืน ใช้มือทั้งสองข้างค้ำโต๊ะทำงาน ร่างกายเอนไปข้างหน้า ซักถามอาคิตะ เซอิจิโร่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว “แล้วทำไมตอนนี้ทีมสืบสวนร่วมของหน่วยงานกำกับดูแลญี่ปุ่นกับอังกฤษถึงสามารถตรวจพบปัญหาเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย หรือว่าพวกเขาจะมีความสามารถมากกว่าพวกเรา หรือว่าพวกคุณทำอย่างขอไปทีและมีความหละหลวมในระหว่างกระบวนการสืบสวน”

อาคิตะ เซอิจิโร่รีบอธิบาย “ท่านหัวหน้าแผนกทาคาฮาชิครับ เป็นเพราะว่าพวกเรามีกำลังคนจำกัด และภารกิจก็หนักหน่วงอย่างยิ่ง แล้วตอนนั้นท่านยังกำหนดเวลาในการสืบสวนให้พวกเราแค่สัปดาห์เดียว...”

ยังไม่ทันที่อาคิตะ เซอิจิโร่จะพูดจบ ทาคาฮาชิ โทโมยะก็ขัดจังหวะเขาขึ้นมา ตะคอกเสียงดัง “หึ! แกหมายความว่าอย่างไร หรือว่าทั้งหมดนี้เป็นความรับผิดชอบของฉันแล้ว ฉันให้พวกแกไปสืบสวน ก็เพื่อหวังว่าจะสามารถค้นพบความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ล่วงหน้า และหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดความสูญเสียกับบริษัท! ผลกลับกลายเป็นดี ตอนนี้เกิดความผิดพลาดใหญ่หลวงขนาดนี้ พวกแกยังมีหน้ามาหาข้ออ้างอีก!”

เมื่อได้ยินการตำหนิอย่างไม่ปรานีของทาคาฮาชิ โทโมยะ อาคิตะ เซอิจิโร่ก็รีบโบกมือกล่าว “ไม่ ไม่ใช่ครับ ท่านหัวหน้าแผนกทาคาฮาชิ ผมไม่มีความหมายเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย ทั้งหมดเป็นเพราะการทำงานที่ไร้ประสิทธิภาพของพวกเรา ถึงได้นำไปสู่สถานการณ์เช่นนี้ ขอท่านโปรดลงโทษด้วยครับ”