บทที่ 460: ความตั้งใจเบื้องต้นเกี่ยวกับซูเปอร์แฟคทอรี

“สร้างซูเปอร์แฟคทอรีเหรอ เราเคยพิจารณาแผนนี้แล้ว แต่ว่ามันจะง่ายขนาดนั้นได้ยังไงกัน”) อีลอน มัสก์พูดไปพลางส่ายหน้าอย่างจนใจ เสียงถอนหายใจของเขาเผยให้เห็นถึงความอับจนหนทางและความสับสน มือของเขาเผลอเคาะโต๊ะเบาๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

ในตอนนั้นเอง มุมปากของหลินอีหมิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ลึกลับ ร่างกายของเขาเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วกระซิบ “เรื่องที่คุณกังวลเหล่านั้น บางทีสถานที่มหัศจรรย์บางแห่งอาจจะช่วยให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริงก็ได้นะ” น้ำเสียงของเขาแม้จะไม่ดัง แต่กลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ

เริ่นเสียงที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะตระหนักถึงอะไรบางอย่างได้ในทันที ดวงตาทั้งสองข้างของเขาพลันเป็นประกาย พูดแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “ท่านประธานหลิน ท่านหมายถึง—ประเทศจีนเหรอครับ”

ทว่า อีลอน มัสก์กลับขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยงุนงง

ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่หลินอีหมิงและเริ่นเสียง ราวกับต้องการจะค้นหาคำตอบจากสีหน้าของพวกเขา มือของเขาเผลอลูบคาง ครุ่นคิดถึงความหมายอันลึกซึ้งในคำพูดของพวกเขา นี่มันเป็นปัญหาว่าจะไปสร้างซูเปอร์แฟคทอรีที่ไหนกันแน่ หรือว่ามีความหมายอื่นที่ลึกซึ้งกว่านั้น