บทที่ 100: ได้พบซ่งซือหนิงอีกครั้ง

โดรนประเภทนี้ สำหรับหวังอี้ สำหรับตำหนักสังหารเทพ ล้วนมีประโยชน์อย่างยิ่ง

ส่วนการพัฒนาต่อยอด ก็สามารถติดตั้งอาวุธต่างๆ กลายเป็นโดรนสอดแนมและโจมตีในตัวเดียว!

ลองจินตนาการดูสิ หวังอี้กำลังขับรถอยู่ แล้วเจอสถานการณ์กะทันหัน คำสั่งเดียว โดรนสี่ลำก็ดีดตัวขึ้นจากรถ ทะยานขึ้นฟ้า ทำการตรวจจับรอบทิศทาง ล็อกเป้าผู้ต้องสงสัย

ในขณะเดียวกันก็ส่งข้อมูลทั้งหมดไปยังคอมพิวเตอร์ในรถ ทำให้หวังอี้สามารถ nắm bắtสถานการณ์รอบด้านทั้งหมดได้ในทันที

จากนั้นก็ทำการรับมือต่างๆ เช่น เปิดฉากโจมตี ทำลายผู้ไม่ประสงค์ดีหรือเป้าหมายที่ซุ่มซ่อนอยู่โดยตรง!

ด้วยวิธีนี้ อีกฝ่ายยังไม่ทันจะได้ลงมือ ก็ถูกโดรนของหวังอี้จัดการไปแล้ว

ถ้าอย่างนั้นความปลอดภัยของหวังอี้ ก็จะสูงขึ้นไปอีกหลายระดับ!

การปฏิบัติการของตำหนักสังหารเทพ ก็จะไร้เทียมทานเช่นกัน

ความแข็งแกร่งของโดรน ประเมินค่าไม่ได้

สงครามสมัยใหม่ รถถัง รถรบ คลังอาวุธ ฐานทัพ เมื่ออยู่ต่อหน้าโดรนก็คือเป้านิ่ง ขอเพียงแค่โดรนบรรทุกระเบิดต่างๆ ก็สามารถสังหารหมู่ได้อย่างราบคาบ!

นอกเสียจากว่าจะมีระบบป้องกันภัยทางอากาศที่แข็งแกร่ง แต่เห็นได้ชัดว่า ประเทศส่วนใหญ่ทำไม่ได้

“คุณหวังครับ การพัฒนาต่อยอด... ท่านต้องการจะพัฒนาเพื่อการทหารเหรอครับ?”

อู๋ชางซั่วตกใจจนสะดุ้ง ความหมายในเรื่องนี้แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง

อย่างเช่นโดรน DJI แข็งแกร่งไหม? แข็งแกร่ง แข็งแกร่งมาก

ถึงแม้จะเป็นพลเรือน แต่หากนำไปใช้ในด้านการทหาร ก็สามารถสร้างพลังทำลายล้างที่ยิ่งใหญ่ได้เช่นกัน

“เหอะๆ คุณอู๋พูดเล่นแล้วครับ ผมเป็นแค่นักธุรกิจคนหนึ่ง”

หวังอี้ยิ้มบางๆ “การพัฒนาต่อยอด ก็แค่เพื่อปรับปรุงการใช้งานเชิงพาณิชย์อื่นๆ ให้สมบูรณ์แบบ ต้องรู้ว่าตอนนี้ตลาดผู้ใช้งานเดี่ยว ถูก DJI และอื่นๆ ผูกขาดไปหมดแล้ว เป่ยหังจะเอาอะไรไปแข่งกับ DJI? ท่านก็ไม่อยากให้ผมลงทุนไปแล้ว ขาดทุนหมดใช่ไหมครับ?”

“นี่...” อู๋ชางซั่วเงียบไป

จริงด้วย ใน lĩnh vực พลเรือน ตอนนี้ไม่มีบริษัทไหนสู้ DJI ได้!

ไม่ว่าจะเป็นในประเทศ หรือต่างประเทศ!

“ดังนั้นพวกเราทำได้แค่สร้างความแตกต่าง สร้างความหลากหลาย!”

หวังอี้ยิ้ม แล้วเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง “ส่วนการพัฒนาต่อยอด ติดตั้งโมดูลต่างๆ ให้ผู้ใช้งานสามารถใช้งานฟังก์ชันที่แตกต่างกันได้ โดรนที่มีความเป็น DIY สูงแบบนี้ ถึงจะเป็นตลาดของเรา!”

หวังอี้พูดอย่างจริงจัง ถามก็คือพลเรือน

ส่วนถึงตอนนั้นจะใช้อย่างไร ก็ไม่ใช่ว่าตำหนักสังหารเทพของพวกเราเป็นคนตัดสินหรอกเหรอ?

ขอเพียงแค่คุณเหลือความเป็นไปได้ในการพัฒนาต่อยอดไว้ ส่วนประกอบอื่นๆ สถาบันวิจัยของตำหนักสังหารเทพสามารถพัฒนาเองได้ ผลิตเองได้!

“พูดก็ถูก การบุกเบิกเส้นทางใหม่เป็นทางออกเดียวจริงๆ พวกเราเป่ยหังก็ไม่อยากจะอยู่ใต้ DJI!”

อู๋ชางซั่วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ในฐานะนักวิชาการ ก็มีความหยิ่งทะนง มีกระดูกสันหลังอยู่บ้าง

เครื่องบินไร้คนขับลำแรกของประเทศเซี่ย ก็ถือกำเนิดขึ้นจากเป่ยหัง บัดนี้กลับถูก DJI เหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้า เป่ยหังจะดีใจได้อย่างไร?

อย่าว่าแต่โดรนฉางอิงจะเก่งกาจแค่ไหน นั่นมันทางการทหาร!

เอาของทางการทหารไปเทียบกับโดรนพลเรือนของ DJI ไม่มีความหมาย แถมยังเสียราคาเกินไปอีกด้วย

ตามทฤษฎีแล้ว เทคโนโลยีทางการทหาร จะล้ำหน้ากว่าเทคโนโลยีพลเรือนสองถึงสามรุ่น ห้าถึงสิบปี กระทั่งยี่สิบปี!

เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด ย่อมต้องให้ความสำคัญกับความมั่นคงของชาติเป็นอันดับแรก

แต่ใน lĩnh vực โดรน ก็ไม่แน่เสมอไป!

ความแข็งแกร่งของ DJI น่ากลัวเกินไป

“แน่นอนว่า พวกเราก็สามารถเข้ารหัสชิปของโดรนได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใช้งานทำอะไรมั่วซั่ว ตัวอย่างเช่น ล็อกพื้นที่ห้ามบินจากซอร์สโค้ดโดยตรง ตัวอย่างเช่น รุ่นที่ห้ามส่งออก ก็ล็อกโดยตรงจากซอร์สโค้ด ให้โดรนพอไปถึงต่างประเทศ ก็ไม่สามารถขึ้นบินได้!”

หวังอี้เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง “เทคนิคเหล่านี้ความยากไม่สูง”

ด้วยวิธีนี้ ข้อจำกัดเหล่านี้จะมุ่งเป้าไปที่ลูกค้าทุกคน แต่หวังอี้กลับ nắm bắtซอร์สโค้ดไว้!

ดังนั้นตอนที่ตำหนักสังหารเทพใช้งาน ก็จะคล่องแคล่วว่องไว ไม่มีข้อจำกัดใดๆ

“ได้ครับ พวกเราจะรีบจัดการให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เทคโนโลยีสำรองที่คล้ายกันก็มีอยู่ โดรนแบบพับได้ก็เคยทดลองผลิตแล้ว ความยากไม่สูงครับ!”

อู๋ชางซั่วพยักหน้า เทคโนโลยีสำรองของพวกเขายังคงแข็งแกร่งมาก

“งั้นก็ดีเลย ผมลงทุน 3 พันล้าน เริ่มลงมือได้เลย!”

หวังอี้โบกมือทีหนึ่ง ก็ลงทุนไปอีก 3 พันล้าน

เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่ห้าแล้ว โดรนกลับประหยัดเงินกว่ามาก

เหมือนกับที่เงินไม่กี่หมื่นหยวนสามารถซื้อโดรนได้ลำหนึ่ง แต่ต้องใช้เงินหลายร้อยล้านถึงจะซื้อเครื่องบินได้ลำหนึ่ง!

ทั้งสองอย่างไม่ใช่ระดับเดียวกัน

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น นอกจากนี้หวังอี้ยังจะวิจัยและพัฒนาโดรนล่องหน ไม่ใช่แค่ล่องหนจากเรดาร์ แต่ยังล่องหนทางกายภาพด้วย ซึ่งก็คือการล่องหนทางสายตา!

ด้วยวิธีนี้ มาไร้เงา ไปไร้ร่องรอย นั่นถึงจะเก่งกาจของจริง

ในขณะเดียวกัน ก็จะพัฒนาโดรนเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ ใช้ในการส่งอาหารเดลิเวอรี่ ส่งพัสดุ!

โดรน DIY สูงที่สามารถพัฒนาต่อยอดได้!

โดรนยุทธศาสตร์ล่องหนเต็มรูปแบบ!

โดรนเชิงพาณิชย์สำหรับส่งอาหารเดลิเวอรี่ ส่งพัสดุ!

สามสาขา การกำหนดค่าที่แตกต่างกัน ประเภทที่แตกต่างกัน ดำเนินการไปพร้อมกัน

เงินทุนไม่ใช่ปัญหา ไม่พอหวังอี้ก็สามารถเพิ่มได้ ขอเพียงแค่เป่ยหังสร้างผลิตภัณฑ์ออกมา!

แต่ถ้าทำไม่ดี สามเหลี่ยมทองคำรออยู่!

ช่วยไม่ได้ ก่อนจะรับเงินก็ต้องเซ็นสัญญากันก่อน ต้องเซ็นคำสัตย์ปฏิญาณทางการทหาร

หวังอี้ไม่ใช่เทพเจ้าแห่งโชคลาภ เงินของเขาไม่ได้เอาไปได้ง่ายๆ!

“ท่านรองอธิการบดีหวังครับ ภาควิชาคอมพิวเตอร์ของเป่ยหังก็แข็งแกร่งมากเหมือนกันนะครับ จะไปเยี่ยมชมด้วยกันหน่อยไหมครับ?”

อธิการบดีเซี่ยซือผิงเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง ภาควิชาคอมพิวเตอร์คือสาขาวิชาที่โดดเด่นของเป่ยหัง อยู่อันดับต้นๆ

เครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่ห้าหนึ่งอย่าง โดรนอีกหนึ่งอย่าง!

ได้เงินลงทุน 1.3 หมื่นล้านในคราวเดียว เซี่ยซือผิงตื่นเต้นอย่างยิ่ง ยิ่งโลภมากขึ้น

การลงทุนสิ่งนี้ ยิ่งมากยิ่งดี

สิ่งที่มหาวิทยาลัยไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือบุคลากร คือเทคโนโลยี คือโครงการ

ขอเพียงแค่เงินทุนถึงที่ อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น!

“ดูท่าว่าท่านอธิการบดีเซี่ยจะมั่นใจมากนะครับ!” หวังอี้ยิ้มบางๆ

“แน่นอนอยู่แล้วครับ คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยเรา สี่อันดับแรกของประเทศ!” เซี่ยซือผิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม มั่นใจเต็มเปี่ยม

“สี่อันดับแรกของประเทศหรือว่าสี่อันดับแรกของเมืองหลวงครับ?” หวังอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม คิดว่าข้าโง่รึไง?

“แค่กๆ สี่อันดับแรกของเมืองหลวงครับ ทั่วประเทศ... เป้าหมายคือสี่อันดับแรกครับ!”

เซี่ยซือผิงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน สี่อันดับแรกของประเทศก็ยกยอตัวเองเกินไปหน่อย

“ฮ่าๆ ท่านเข้าใจก็ดีแล้วครับ ผมได้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีแห่งหนึ่งขึ้นมา บุคลากรที่ต้องการ จะพิจารณาพวกท่านเป็นอันดับแรกครับ เพราะถึงอย่างไรผมก็เป็นอธิการบดีกิตติมศักดิ์”

หวังอี้เอ่ยปากขึ้น “ได้บุคลากรของหัวชิงและเป่ยหังมา...สร้างเป็นทีมงานหลัก...จะไม่ผิดพลาด”

“จุดศูนย์กลางของตำหนักสังหารเทพย้ายมาอยู่ในประเทศแล้ว...พูดได้แค่ว่า...ทุกอย่างรอการฟื้นฟู!”

“ดีเลยครับ” เซี่ยซือผิงดีใจจนยิ้มกว้าง

ก่อนหน้านี้ หวังอี้ก็ได้ให้คนไปก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีแห่งหนึ่งขึ้นมา ชื่อว่าเทียนอี้เทคโนโลยี!

หลังจากนั้นรายละเอียดความร่วมมือที่เจาะจง ก็จะให้ทีมงานมืออาชีพของเทียนอี้เทคโนโลยีและเป่ยหังเจรจากัน กำหนดรายละเอียดทั้งหมด แล้วเซ็นสัญญา

สิ่งเหล่านี้หวังอี้ก็ขี้เกียจจะไปจัดการแล้ว ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย ไม่ควรค่าให้เขาต้องใส่ใจ

“ท่านรองอธิการบดีหวังครับ ไม่พักทานข้าวด้วยกันสักมื้อเหรอครับ? พวกเราเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว!”

เซี่ยซือผิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น รั้งไว้สารพัด

“ไว้คราวหน้าเถอะครับ ท่านอธิการบดีเซี่ย วันหน้ายังมีอีกยาวไกล วันนี้ผมมีนัดแล้วครับ”

หวังอี้ยิ้ม ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

ทานข้าวกับกลุ่มชายวัยกลางคนจะมีอะไรสนุก?

จะไปเทียบกับดาวโรงเรียนของมหาวิทยาลัยตี้ตูได้อย่างไร?

หวังอี้ตั้งใจจะใช้ค่ำคืนอันแสนสุขร่วมกับซ่งซือหนิง จะมีเวลาไปอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาได้อย่างไร...

หลังจากนั้น โรลส์-รอยซ์ก็ออกจากเป่ยหังโดยตรง อธิการบดีสามคนผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ทั้งหมดต่างก็อาลัยอาวรณ์

ยังมีผู้เชี่ยวชาญปรมาจารย์เหล่านั้น ที่ได้เงินลงทุนก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง ที่ไม่ได้เงินลงทุนกลับผิดหวังอย่างยิ่ง

พูดได้แค่ว่า มีทั้งสมหวังและผิดหวัง