บทที่ 132: ไม่เล่นตามกฎเกณฑ์

“แค่กๆ เรื่องราวมันร้ายแรงพอสมควร จะโทรศัพท์หาคุณหวังสักหน่อยได้ไหมครับ?”

เติ้งปั๋วเหนียนเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง ท่าทีลดลงมาต่ำมาก

“ใช่ครับ ครั้งนี้พวกเราสามฝ่ายมาด้วยความจริงใจอย่างเต็มเปี่ยม ล้วนแต่จะมาขอขมาคุณหวังครับ!”

แม้แต่เจินเต๋อก็จำใจต้องเอ่ยปากเช่นนี้ เกือบจะอ้อนวอน ไม่เหลือท่าทีผยองเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

“วางใจเถอะครับ ไม่เสียเวลามากหรอก แค่โทรศัพท์สายเดียวพอ พวกเราส่วนใหญ่จะมาปรึกษาเรื่องแนวทางการแก้ไขปัญหาน่ะครับ” อวี๋ว่างชวนก็ยิ้มกล่าว