บทที่ 138: รวบตาข่าย โจมตีครั้งสุดท้าย

ใบหน้าของทั้งสามคนเขียวคล้ำถึงขีดสุด อยากจะตบหน้าตัวเองสักสองสามฉาดใหญ่

ส่งเงินให้หวังอี้สามร้อยล้าน นี่มันการช่วยเหลือศัตรูชัดๆ!

แต่บัดนี้เงินอยู่ในมือของหวังอี้แล้ว ทั้งสามคนต่อให้จะโกรธก็ทำอะไรไม่ได้

ทำได้แค่ยิ้มประจบ

“เอ่อ ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิดครับ คุณหวัง จะคืนเงินให้พวกเราได้ไหมครับ? ข้อตกลงถือเป็นอันยกเลิก?”