บทที่ 69: จ้าวรุ่ยผู้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับไอดอล ใกล้ชิดกับอาจารย์หวังที่เขานับถือมานาน จ้าวรุ่ยจึงเลือกนั่งแถวหน้าสุดโดยตรง!

ตำแหน่งที่ใกล้กับอาจารย์ที่สุด!

เห็นได้ชัดว่าเป็นเวลาแค่หนึ่งชั่วโมง แต่กลับทำให้จ้าวรุ่ยรู้สึกเหมือนหนึ่งวันยาวนานเท่าหนึ่งปี

ในที่สุด ท่ามกลางความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยมของจ้าวรุ่ย หนึ่งชั่วโมงก็มาถึง

นักเรียนทั้งสามสิบคนของคลาสหวัง สามสิบผู้ทำคะแนนสูงสุดของมณฑล ต่างก็ชะเง้อคอรอดู รอคอยอาจารย์หวังอยู่

สำหรับพระเจ้าแห่งตลาดหุ้นผู้เอาชนะเทพหุ้นได้คนนี้ ไม่มีใครไม่สงสัยใคร่รู้

โดยเฉพาะจ้าวรุ่ย ช่างคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยมจริงๆ

แต่ในตอนนั้นเอง หวังอี้ก็เดินเข้ามา

ในทันใดนั้น ทั้งห้องก็พลันเงียบกริบลง

จ้าวรุ่ยยิ่งตกตะลึงจนพูดไม่ออก “หวังอี้ แกมาได้ยังไง?”

“ไม่มีมารยาท เรียกอาจารย์!”

ผู้อำนวยการสำนักทะเบียนโจวอี้ที่ตามเข้ามาติดๆ ใบหน้ามืดครึ้ม กล่าวเสียงดัง

“อาจารย์?” จ้าวรุ่ยถึงกับพูดไม่ออก คนทั้งคนมึนงงไปหมด

หวังอี้? อาจารย์?

นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

ให้ตายเถอะ นี่ข้ายังไม่ตื่นนอนรึไง?

ในชั่วพริบตา จ้าวรุ่ยก็อ้าปากค้าง สายตาเหม่อลอย ถึงแม้ไอคิวจะสูงส่ง ก็ยังค่อนข้างหาทิศไม่เจอ

ไม่ได้สนใจอาการมึนงงของจ้าวรุ่ย โจวอี้ยิ้มกล่าว

“นักเรียนทุกคนครับ ท่านนี้ก็คืออาจารย์หวังของพวกเธอ และยังเป็นรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยหัวชิงของเรา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นพระเจ้าแห่งตลาดหุ้น ตำนานทางการเงินที่เอาชนะเทพหุ้นได้!”

“อะไรนะ! หนุ่มขนาดนี้เลยเหรอ!”

“เขาดูแล้วก็อายุพอๆ กับพวกเราเลยนะ... ก็กลายเป็นพระเจ้าแห่งตลาดหุ้นแล้ว?”

“แถมยังเอาชนะเทพหุ้นได้อีก!”

ในชั่วพริบตา ทุกคนต่างก็พูดไม่ออก ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง

แต่คนที่มึนงงที่สุด ก็ยังคงเป็นจ้าวรุ่ย ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

หวังอี้!

อาจารย์หวัง!

พระเจ้าแห่งตลาดหุ้น!

ตำนานทางการเงิน!

นี่... นี่... นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?

หวังอี้ไม่ใช่ว่าเรียนไม่จบมัธยมปลายหรอกเหรอ?

ไม่ใช่ว่าเป็นแค่เศรษฐีใหม่คนหนึ่งหรอกเหรอ?

จะเป็นพระเจ้าแห่งตลาดหุ้นได้อย่างไร?

จะเป็นอาจารย์หวังที่เขานับถือที่สุดได้อย่างไร?

เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!

จ้าวรุ่ยส่ายหน้าอย่างแรง มุมปากกระตุก ยากที่จะยอมรับความจริงนี้ได้

แต่เขาก็รู้ดีว่า รองผู้อำนวยการสำนักทะเบียนของหัวชิงโจวอี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะโกหก!

ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาเรื่องนี้มาโกหก!

หรือว่าหวังอี้จะเป็นอาจารย์หวังที่เขานับถือจนกราบราบคาบจริงๆ?

ในชั่วพริบตา จ้าวรุ่ยก็ถึงกับพูดไม่ออกไปเลย สมองถึงกับลัดวงจร!

“ใช่แล้ว ท่านรองอธิการบดีหวังอายุเท่ากับพวกเธอจริงๆ ปีนี้สิบแปดปี แต่อาจารย์หวังลาเรียนเมื่อสองปีก่อน แล้วเดินทางไปวอลล์สตรีท หลังจากนั้นก็เอาชนะเทพหุ้น กลายเป็นพระเจ้าแห่งตลาดหุ้น! พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น พระเจ้าผู้ไม่เคยพ่ายแพ้และเอาชนะได้ทุกสิ่ง!”

โจวอี้ยิ้มกล่าว เต็มไปด้วยความนับถือ

“อาจกล่าวได้ว่า ท่านรองอธิการบดีหวังคือตำนานแห่งวอลล์สตรีท คือตำนานแห่งตลาดหุ้น และยิ่งเป็นตำนานทางการเงิน! ส่วนคลาสหวังที่พวกเธออยู่ ก็ก่อตั้งขึ้นเพราะเหตุนี้แหละ!”

“นี่...” ทุกคนต่างก็เงียบไป เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เพียงเวลาสองปี หวังอี้ก็กลายเป็นพระเจ้าแห่งตลาดหุ้น!

ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ

ช่วยไม่ได้ อัจฉริยะก็เป็นเช่นนี้แหละ

เรื่องหลายอย่าง ไม่สามารถวัดได้ด้วยเวลาและอายุ

อย่างเช่นเทพหุ้นบาร์ลต์ ตั้งแต่เล็กก็เป็นอัจฉริยะด้านการลงทุน ถึงได้มีความสำเร็จในปัจจุบัน

ยังมีเด็กหนุ่มอายุสิบกว่าปี คนรุ่นเดียวกันเพิ่งจะเข้าเรียนมัธยมต้น เขาได้เรียนรู้ด้วยตนเองทุกหลักสูตรแล้ว และยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยหัวชิงได้อีกด้วย!

อัจฉริยะก็เป็นเช่นนี้แหละ ไม่สามารถวัดได้ด้วยหลักเหตุผลทั่วไป!

“สามารถเข้าคลาสหวังได้ ถือเป็นเกียรติของพวกเธอ หวังว่าพวกเธอจะทะนุถนอมโอกาสที่หามาได้ยากนี้ ตั้งใจเรียนกับอาจารย์หวังให้ดี อย่าให้เสียชื่อเสียงของคลาสหวัง มิฉะนั้นจะถูกขับออกจากคลาสหวัง กระทั่งถูกสั่งให้ลาออก!”

พูดจบ โจวอี้ก็เหลือบมองจ้าวรุ่ยหนึ่งที แฝงไปด้วยคำเตือนอย่างเต็มที่

เรื่องนี้ทำเอาจ้าวรุ่ยที่กำลังเหม่อลอยอยู่ถึงกับขนหัวลุกชัน

อุตส่าห์ได้โควตามามหาวิทยาลัยหัวชิง แถมยังได้เข้าคลาสหวังอีก หากถูกไล่ออกไปแบบนี้ งั้นก็คงจะไม่มีที่ให้ไปร้องไห้จริงๆ

หรือว่าต่อไปนี้ข้าจ้าวรุ่ยจะต้องหดคอใช้ชีวิต? เป็นลูกน้องของหวังอี้?

เฮ้อ!

เสียงถอนหายใจครั้งหนึ่ง จ้าวรุ่ยเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ต่อไปขอเชิญท่านรองอธิการบดีหวังครับ!” โจวอี้เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

哗！

เสียงปรบมือดังกึกก้องยาวนานไม่หยุด

ตำนานทางการเงินอายุ 18 ปี อัจฉริยะตลาดหุ้น ทำให้ทุกคนต่างก็นับถือจนกราบราบคาบ!

ถึงแม้ว่าผู้ที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ล้วนเป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดของมณฑล ล้วนเป็นนักเรียนดีเด่น ล้วนเป็นอัจฉริยะ แต่เมื่อเทียบกับหวังอี้แล้ว ก็ยังห่างไกลนัก

ส่วนจ้าวรุ่ยยิ่งมีสีหน้าซับซ้อน ไม่แปลกใจเลยที่ครั้งก่อนตอนรวมรุ่น หวังอี้ถึงได้พูดว่าอีกไม่นานจะได้เจอกัน!

บัดนี้ได้เจอกันจริงๆ แล้ว เพียงแต่ว่าฐานะเปลี่ยนไป

เขาจ้าวรุ่ยกลายเป็นนักเรียน ส่วนหวังอี้กลับกลายเป็นอาจารย์ของเขา! รองอธิการบดี!

ยิ่งเป็นอาจารย์หวังที่เขาใฝ่ฝันมานาน นับถือจนกราบราบคาบ!

ทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ นึกถึงคำชมเชยเหล่านั้นที่มีต่ออาจารย์หวัง จ้าวรุ่ยก็มุมปากกระตุก

คนทั้งคนรู้สึกไม่ดีไปหมด มันน่าอายเกินไปแล้ว!

ทะเลาะกันมาตั้งนาน ที่แท้เขาบูชาอาจารย์หวังถึงขีดสุด กลับกลายเป็นศัตรูหัวใจหวังอี้!

อ๊า!

ในชั่วพริบตา สภาพจิตใจของจ้าวรุ่ยก็พังทลายลง สองตาไร้แวว ใจสลาย

รู้สึกเพียงว่าชีวิตช่างสิ้นหวัง น่าเบื่อหน่าย

แต่ในกลุ่มแชทกลับยังคงคึกคักเหมือนเดิม ทุกคนต่างก็แท็ก @ เขา เร่งให้เขาส่งรูปอาจารย์หวัง!

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ จ้าวรุ่ยจะส่งออกไปได้อย่างไร?

หรือว่าขายหน้ายังไม่พออีกเหรอ?

ต้องให้ทั้งห้องรู้ว่า อาจารย์หวังที่เขานับถือจนกราบราบคาบ ก็คือหวังอี้! คือศัตรูหัวใจของเขา!

ไม่แปลกใจเลยที่ซ่งซือหนิงพูดว่า หวังอี้เก่งกว่าเขาจ้าวรุ่ยทุกตรง

จริงๆ ตอนนี้จ้าวรุ่ยเชื่อแล้ว

เมื่อมองดูจ้าวรุ่ยที่ทำหน้างุนงง หวังอี้ก็ยิ้มบางๆ ไม่ได้สนใจ กลับกล่าวว่า

“ทุกท่านล้วนเป็นอัจฉริยะ ถ้าอย่างนั้นความต้องการที่มีต่อตัวเองก็ต้องสูงขึ้นด้วย ต่อไปผมจะมาสอนเป็นครั้งคราว แต่ที่สอนไม่ใช่ความรู้ในตำราเรียน เรื่องพวกนั้นจะมีอาจารย์ท่านอื่นรับผิดชอบ พวกเธอก็สามารถเรียนรู้ด้วยตนเองได้”

ทุกคนต่างก็พากันพยักหน้า สาขาการเงินนี้ ความรู้พื้นฐานก็เป็นแค่พื้นฐาน

สิ่งที่มีประโยชน์จริงๆ กลับเป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่ได้มาจากการปฏิบัติจริง

ก็เพราะเหตุนี้แหละ ที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินที่เรียกกันว่าเหล่านั้น มีความรู้ท่วมหัว แต่กลับรู้แค่ทฤษฎีบนกระดาษ ตัวเองเล่นหุ้นก็ขาดทุนจนไม่เหลือกางเกงจะใส่!

กลับกันอัจฉริยะทางการเงินที่ไม่ได้จบมาสายตรงเหล่านั้น กลับสามารถสร้างปรากฏการณ์ในตลาดหุ้นได้ ทำกำไรมหาศาล

วงการการเงินนี้ การปฏิบัติจริงกับทฤษฎี เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง!

“บทเรียนของวันนี้ ก็เริ่มต้นจากชานมแก้วแรกของฤดูใบไม้ร่วงแล้วกัน!”

หวังอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม “กระแสนี้ ทุกคนคงจะรู้กันใช่ไหม?”

“รู้ครับ!” ทุกคนต่างก็เอ่ยปากขึ้น

หลายคนยิ่งเคยเข้าร่วมด้วย

“ดี ในเมื่อทุกคนรู้แล้ว ถ้าอย่างนั้นนักเรียนคนไหนสามารถวิเคราะห์หลักการทางเศรษฐศาสตร์ที่อยู่เบื้องหลังได้บ้าง?” หวังอี้เปลี่ยนเรื่อง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นักเรียนชายคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า

“นี่เป็นกรณีศึกษาทางการตลาดที่ประสบความสำเร็จอย่างมากครับ! ผ่านสโลแกนนี้ ทำให้เกิดกระแสชานมขึ้นทั่วประเทศ ผ่านการชักจูงให้บริโภค รวมถึงวิธีการบีบบังคับทางศีลธรรมกับแฟนหนุ่ม ส่งเสริมการบริโภคชานม สุดท้ายผู้ที่ได้ประโยชน์สูงสุด ก็คือบรรดาร้านชานม! ตามสถิติแล้ว หลังจากกิจกรรมนี้ ยอดขายของชานมก็พุ่งสูงขึ้นหลายสิบเท่า!”

“หลักการทางการตลาดพูดได้ไม่เลว แล้วหลักการทางการเงินที่อยู่เบื้องหลังล่ะ?” หวังอี้เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

“หลักการทางการเงิน?” ชายคนนั้นส่ายหน้า “ขอโทษครับอาจารย์ ผมคิดไม่ออกครับ”

“ดี เชิญนั่งได้ นักเรียนคนอื่นล่ะ?” หวังอี้มองไปยังคนอื่นๆ

แต่ทุกคนต่างก็พากันส่ายหน้า คิดไม่ออก

“ง่ายมาก!”

หวังอี้ยิ้มบางๆ

“ตัวอย่างเช่น เทพธิดาหน้าสด 75 คะแนน แต่งหน้าแล้ว 85 คะแนน โพสต์โมเมนต์หนึ่งว่า 【ตามกระแสหน่อย ฉันก็อยากได้ชานมแก้วแรกของฤดูใบไม้ร่วงเหมือนกัน!】 พร้อมแนบรูปที่แต่งแล้วระดับ 95 คะแนน! พวกเธอคิดว่า ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น?”