บทที่ 82: กลยุทธ์อันเฉียบคม ทุ่ม 5 หมื่นล้านเข้าทุบหุ้น

ถ้าตอนที่คืนราคาหุ้นพุ่งสูงขึ้น ไปถึง 80 หยวน หวังอี้ต้องคืน 1.1 พันล้านหุ้น ก็จะต้องใช้เงิน 8.8 หมื่นล้าน ถ้าอย่างนั้นหวังอี้ก็จะขาดทุนย่อยยับ ขาดทุนไป 3.8 หมื่นล้าน ส่วนบริษัทหลักทรัพย์ก็จะกำไร 3.8 หมื่นล้าน! ถ้าราคาหุ้นร่วงลงเล็กน้อย ร่วงลงมาอยู่ที่ 46 หยวน หวังอี้ต้องคืน 1.1 พันล้านหุ้น ก็ยังคงต้องใช้เงิน 5.06 หมื่นล้าน ก็ยังคงเป็นหวังอี้ที่ขาดทุน บริษัทหลักทรัพย์ที่ทำกำไร!

อาจกล่าวได้ว่า ไม่ว่าราคาหุ้นจะพุ่งสูงขึ้น คงที่ หรือร่วงลงเล็กน้อย ล้วนแต่เป็นบริษัทหลักทรัพย์ที่ทำกำไร ล้วนแต่เป็นหวังอี้ที่ขาดทุน!

ดังนั้นบริษัทหลักทรัพย์ถึงได้ยินดีที่จะให้ลูกค้ายืมหุ้นไป เพื่อทำกำไรจากส่วนต่างนี้

มีเพียงราคาหุ้นที่ดิ่งลงอย่างรุนแรง และดิ่งลงมากพอ ร่วงลงมาต่ำกว่า 45 หยวน ถ้าอย่างนั้นหวังอี้ถึงจะทำกำไรได้

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ความน่าจะเป็นต่ำมาก

เพราะปัจจุบันซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้กำลังรุ่งเรืองอย่างยิ่ง การที่จะทำให้ราคาหุ้นดิ่งลงอย่างรุนแรง ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่สำหรับหวังอี้แล้ว ไม่ได้ยาก

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเจี๋ยหัวหน้าฝ่ายการเงินของตำหนักสังหารเทพก็โทรศัพท์เข้ามา

“นายใหญ่ครับ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เมื่อคืนหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ 1 พันล้านหุ้น ขายทำเงินไปหมดแล้ว วันนี้พวกเราจะดำเนินการอย่างไรดีครับ? เปิดโปงเรื่องฉาวทั้งหมดโดยตรงเลยไหมครับ? ทำให้ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้คืนนี้พอเปิดตลาดก็ดิ่งลงเหวเลย?”

“ไม่ต้องรีบ” หวังอี้ส่ายหน้า

“เรื่องฉาวอย่าเพิ่งเปิดโปง กลับกัน ส่งข้อความนิรนามไปให้รองประธานซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้หลินเซวียน บอกไปว่าเรื่องที่เขาโยกย้ายทรัพย์สิน พวกเรารู้แล้ว!”

“อะไรนะครับ!” หลินเจี๋ยตกใจจนสะดุ้ง เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“นายใหญ่ครับ ทำแบบนี้จะไม่เท่ากับว่า ‘ตีหญ้าให้งูตื่น’ จงใจให้ข้อมูลกับอีกฝ่าย...ทำให้รองประธานหลินเซวียนกับCFO เจียงหรานที่สมรู้ร่วมคิดกัน...หนีไปก่อนล่วงหน้าเหรอครับ?”

“ใช่แล้ว...ฉันก็ต้องการจะ**‘ตีหญ้าให้งูตื่น’นี่แหละ!” หวังอี้ยิ้มบางๆ มีแผนการ**ในใจอยู่แล้ว

“นายใหญ่ครับ...ลูกเล่นนี้ผมค่อนข้างจะไม่เข้าใจ!” หลินเจี๋ยงงไปเลย...งงมาก

จะไปส่งข่าวให้อีกฝ่าย เตือนให้ศัตรูหนีไปได้อย่างไร? นี่ไม่ใช่การช่วยเหลือศัตรูหรอกเหรอ?

แต่คาดไม่ถึงว่าหวังอี้จะยิ้มบางๆ แล้วค่อยๆ อธิบาย

“เหอะๆ ถ้าพวกเขาสองคนไม่หนีไป ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้จะตายสนิทได้อย่างไร?” หวังอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม มีแผนการอยู่แล้ว

“นายใหญ่ครับ ผมเข้าใจแล้ว!”

ดวงตาของหลินเจี๋ยเป็นประกาย พลันตกใจในใจ ท่านี้เหี้ยมจริงๆ

ครั้งนี้ที่ทุบหุ้นซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ จะต้องทุบราคาหุ้นของพวกเขาให้ต่ำลง ดีที่สุดคือพังทลายทั้งระบบ

แบบนี้ตำหนักสังหารเทพถึงจะทำกำไรได้ มิฉะนั้นจะต้องขาดทุนจนไม่เหลือกางเกงจะใส่แน่นอน

และไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดที่จะทำให้ราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้พังทลาย ก็คือการสมรู้ร่วมคิดระหว่างรองประธานกับผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน โยกย้ายทรัพย์สินของบริษัทห้าร้อยล้าน ไปยังบัญชีต่างประเทศส่วนตัวของพวกเขา

ถ้าเงินก้อนนี้ถูกตามกลับคืนมาได้ ถ้าอย่างนั้นซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ก็จะมีเรื่องตื่นเต้นแต่ไม่เป็นอันตราย สูญเสียไม่มาก ราคาหุ้นก็ยากที่จะดิ่งลงอย่างรุนแรง

ด้วยวิธีนี้ การทุบหุ้นก็จะล้มเหลว ตำหนักสังหารเทพก็จะสูญเสียไปหลายหมื่นล้าน

แต่ถ้าบอกพวกเขาสองคนล่วงหน้า ทั้งสองคนก็จะต้องหนีไปในทันที

แล้วก็เอาเงินไปใช้ชีวิตสุขสบายอยู่ต่างประเทศ ถ้าอย่างนั้นบริษัทซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ ก็จะต้องราคาหุ้นดิ่งลงอย่างรุนแรงแน่นอน

หวังอี้ก็จะทุบหุ้นสำเร็จ ฟันกำไรมหาศาล!

ณ ซินเฉิงเรียลเอสเตท ห้องทำงานของรองประธาน

หลินเซวียนกำลังโอบกอดเลขาสาวสุดเซ็กซี่ในถุงน่องดำอยู่ จู่ๆ ก็ได้รับข้อความหนึ่ง

หลินเซวียนเหลือบมองแวบหนึ่ง กำลังจะลบ แต่จากนั้นสีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก

ปรากฏว่าข้อความนั้นเขียนไว้ว่า: โยกย้ายทรัพย์สินบริษัท 5 ร้อยล้าน ไปยังบัญชีต่างประเทศ รองประธานหลิน ลูกเล่นนี้ 6 จริงๆ!

คำพูดที่หากไม่น่าตกใจก็ไม่ยอมหยุด

เมื่อเห็นข้อความนี้ หลินเซวียนก็ขนหัวลุกไปหมดแล้ว

“เป็นอะไรไปคะ?” เลขาสาวถุงน่องดำอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น กังวลอยู่บ้าง

“ไม่มีอะไร มีธุรกิจด่วนต้องไปคุย รีบจองตั๋วเครื่องบินไปอเมริกาให้ฉันเดี๋ยวนี้”

หลินเซวียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น แต่ก็ยังแสร้งทำเป็นใจเย็น “สองที่นั่ง ยิ่งเร็วยิ่งดี!”

“ได้ค่ะ ท่านประธาน”

เลขาสาวพยักหน้า ยื่นแขนไปโอบรอบคอของหลินเซวียน แต่กลับถูกหลินเซวียนปัดออก

“สถานการณ์คับขัน รีบจองตั๋ว อย่าบอกใครทั้งนั้น!”

“โอ้ ได้ค่ะ ได้ค่ะ!” เลขาสาวถุงน่องดำพยักหน้าไม่หยุด จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วออกจากห้องทำงานของประธานไป

ส่วนหลินเซวียนก็ออกจากประตูโดยเด็ดขาด ตรงไปยังห้องทำงานของ CFO ชั้นล่าง

“คุณมาทำไม? ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วเหรอ? อยู่ในบริษัทเจอกันให้น้อยหน่อย ก็แค่ความสัมพันธ์เพื่อนร่วมงานธรรมดา!”

CFO เจียงหรานสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เป็นกังวลอย่างยิ่ง

ทั้งสองคนที่โรงแรมหวานชื่นเหมือนกาว แต่พออยู่ในบริษัทกลับทำตัวเรียบร้อยมาโดยตลอด แทบจะไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย ก็กลัวว่าจะถูกคนอื่นมองออก เกิดความแตกขึ้นมา

ไม่ว่าจะอยู่ที่บริษัทไหน ประธานกับฝ่ายการเงินสนิทสนมกันเกินไป คนหนึ่งกุมอำนาจ อีกคนกุมการเงิน ก็ง่ายที่จะเกิดปัญหาใหญ่

“รีบออกไป!”

เจียงหรานหยิบเอกสารขึ้นมาฉบับหนึ่ง ยัดใส่มือหลินเซวียนทำเป็นฉากบังหน้า

“หรานหราน ไม่ทันแล้ว เรื่องของเราแดงแล้ว” หลินเซวียนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น

“อะไรนะ!” เจียงหรานตกใจจนสะดุ้ง รีบให้หลินเซวียนเข้ามา แล้วล็อกประตู “เกิดอะไรขึ้น?”

“เธอดูข้อความนี่สิ!” หลินเซวียนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

ทันใดนั้น ทั้งสองคนก็ตกตะลึงไปเลย เหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาไม่หยุด

“ทำยังไงดี? ทันทีที่เรื่องแดงออกไป: พวกเราโยกย้ายทรัพย์สินของบริษัท มาอยู่ใต้ชื่อของเรา แถมยังเป็นวงเงิน 5 ร้อยล้านอีก ต้องติดคุกหัวโตแน่นอน!”

เจียงหรานกลัวจนฉี่ราด คนทั้งคนตื่นตระหนกไปหมดแล้ว

“ไม่มีทางอื่นแล้ว พวกเราทำได้แค่หนีไปเท่านั้น!”

หลินเซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันให้เสี่ยวเหอจองตั๋วเครื่องบินไปอเมริกาแล้ว เก็บของซะ พวกเรารีบไปสนามบินทันที! เรื่องอื่นไม่ต้องไปสนแล้ว ขอเพียงแค่ออกนอกประเทศได้ มีสินทรัพย์ 5 ร้อยล้าน ใครก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้แล้ว!”

“ได้ ได้ ฉันฟังเธอทั้งหมด!”

เจียงหรานพยักหน้า ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีหวัง

ดังนั้นทั้งสองคนจึงต่างก็แยกย้ายกันไป มุ่งตรงไปยังสนามบิน เริ่มต้นการเดินทางหลบหนี

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

“นายใหญ่ครับ คู่ชู้ชายหญิงหลินเซวียนกับเจียงหรานนั่น หนีไปจริงๆ ครับ เครื่องบินขึ้นแล้ว!” หลินเจี๋ยตอบกลับมา

“แค่พวกเขาสองคนเหรอ?” หวังอี้ถาม

“ใช่ครับ แค่พวกเขาสองคน”

“เหอะๆ เลือดเย็นจริงๆ” หวังอี้ส่ายหน้า สามีภรรยาเปรียบดั่งนกในป่าเดียวกัน เมื่อภัยใหญ่มาถึงต่างก็แยกย้ายบินไป

พอเกิดเรื่องขึ้น สองคนก็หนีไปโดยตรง บ้านไม่เอาแล้ว แฟนไม่เอาแล้ว พ่อแม่ไม่เอาแล้ว ลูกไม่เอาแล้ว...

อะไรก็ไม่เอาแล้ว ขอเพียงแค่ตัวเองมีชีวิตอยู่ ขอเพียงแค่มีเงิน ขอเพียงแค่รอดพ้นจากโทษจำคุก เรื่องอื่นไม่สำคัญ

ความจริงมันก็เป็นเช่นนี้แหละ

“ดีมาก รอให้สองคนนั้นถึงอเมริกาอย่างปลอดภัยแล้ว เริ่มปล่อยเรื่องฉาวต่างๆ สร้างกระแสเปิดโปงทุกอย่าง”

หวังอี้สั่งการ “ถึงตอนนั้นทุกอย่างก็จะจบสิ้น ไม่มีทางที่จะพลิกกลับได้อีกแล้ว แล้วคืนนี้ ก็ทุบหุ้นบริษัทซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ซะ!”

“ได้ครับนายใหญ่” หลินเจี๋ยตอบรับ

นายใหญ่ลงมือ ยังคงเฉียบคมเหมือนเดิม ไม่เหลือทางให้ฝ่ายตรงข้ามได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

โดยเฉพาะสองคนนี้ไปต่างประเทศแล้ว เงินห้าร้อยล้านก็ตามกลับคืนมาไม่ได้ ทั้งบริษัทซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ก็จะจบสิ้นโดยสมบูรณ์

และทั้งหมดนี้ ก็เพียงเพราะผู้บริหารระดับสูงของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้หยิ่งผยองเกินไป ไปล่วงเกินหวังอี้เข้า

แต่สิ่งเหล่านี้ ตู้เต๋ออี้ที่นอนอยู่ในโรงพยาบาลยังคงไม่รู้ ยังคงฮัมเพลงเบาๆ

“วันนี้เป็นวันดี วันที่คิดอะไรก็สมปรารถนา...”