บทที่ 88: 9 พันล้านให้นักเรียนฝึกฝีมือ

ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้เป็นเพียงบริษัทบริหารสินทรัพย์ธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง แถมยังไม่ซื่อตรง ปลอมแปลงข้อมูล คอร์รัปชันสารพัด บริหารจัดการวุ่นวาย...

อาจกล่าวได้ว่า การล้มละลายของบริษัทแบบนี้เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ผู้ถือหุ้นใหญ่เบื้องหลังซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มทุนต่างชาติ

ถึงแม้จะเป็นบริษัทในประเทศ แต่กลับทำเงินให้ต่างชาติมาโดยตลอด

อันที่จริงยักษ์ใหญ่ในประเทศหลายแห่งก็เป็นเช่นนี้ ส่วนใหญ่ของหุ้นถูกควบคุมโดยทุนต่างชาติ ล้วนแต่ทำเงินให้ทุนต่างชาติ!

ดังนั้น ราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้จาก 50 หยวน ก็ร่วงลงมาจนถึง 25 หยวน!

แต่ในตอนนั้นเอง กลับไม่ได้ร่วงลงต่อ

สาเหตุก็คือ มีเงินทุนเข้ามาแทรกแซง

หนึ่งคือการช่วยเหลือตัวเองของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ รวบรวมเงินมาห้าพันล้าน ทุ่มสุดตัวเพื่อดึงราคาหุ้นขึ้นมาช่วยเหลือตัวเอง

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ก็คือทุนต่างชาติ สปอนเซอร์รายใหญ่ลงมือแล้ว

ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้คือผู้นำในวงการอสังหาริมทรัพย์ของประเทศ ถึงแม้ว่าสองสามปีมานี้กำไรจะไม่ค่อยดี แต่ก็มีอิทธิพลไม่น้อย

ดังนั้นสปอนเซอร์ทุนต่างชาติจึงไม่อยากให้มันล้มหายตายจากไป

จึงได้นำเงินออกมา 1 หมื่นล้าน ทุ่มสุดตัวเพื่อพยุงตลาด

ทั้งสองอย่างรวมกัน เป็นเงินทุนถึง 1.5 หมื่นล้าน ถึงแม้จะไม่สามารถทำให้ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ฟื้นคืนชีพได้ แต่ในที่สุดก็สามารถรักษาเสถียรภาพของแนวโน้มขาลงของราคาหุ้นไว้ได้

ทำให้ราคาหุ้นคงที่อยู่ที่ประมาณ 25 หยวนอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่ได้ร่วงลงต่ำกว่า 20 หยวน

ทว่าในตอนนั้นเอง คลาสหวังของมหาวิทยาลัยหัวชิง กลับสว่างไสว

นักเรียนสามสิบคน ทั้งหมดนั่งประจำที่ วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

“อาจารย์หวังหนึ่งสัปดาห์สอนแค่คาบเดียว วันนี้พาพวกเรามาเรียนภาคค่ำ ไม่ปกติเลย!”

“ใช่แล้ว แถมยังพาพวกเรามาที่ห้องคอมพิวเตอร์อีก หรือว่าวันนี้จะมาเล่นลูกเล่นประหลาดอะไรอีก?”

“อย่าเลยนะ การบ้านครั้งก่อน บุหรี่หัวจื่อกล่องแรกของฤดูใบไม้ร่วง ตอนนี้ฉันยังปวดหัวอยู่เลย!”

“เฮ้อ อาจารย์มีความสามารถเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกันนะ คนที่ลำบากก็คือนักเรียนนี่แหละ!”

“ใช่แล้ว พวกเราตามความคิดของนายใหญ่ไม่ทันเลยจริงๆ!”

ก็มีเด็กผู้หญิงที่ดีใจอย่างยิ่ง คาดหวังที่จะได้เจอหวังอี้ เช่นจ้าวหย่าฮุ่ย

นั่งแถวหน้าสุดโดยตรง มองออกไปข้างนอกเป็นครั้งคราว ในใจพึมพำ

“อาจารย์ยังไม่มาอีก หรือว่าจะเทพวกเรานะ!”

ส่วนจ้าวรุ่ยกลับมีสีหน้าซับซ้อนนั่งอยู่แถวหลังสุด!

เพื่อนร่วมชั้นกลายเป็นอาจารย์ ศัตรูหัวใจกลายเป็นไอดอล...

ชีวิตที่น่าสังเวชเช่นนี้ จ้าวรุ่ยหนึ่งสัปดาห์กว่าแล้วก็ยังทำใจไม่ได้

ทุกครั้งที่นึกถึง ก็เจ็บปวดใจไปหมด

ก็มีคนเอ่ยปากขึ้นเช่นกัน “ราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ไม่ร่วงลงอีกแล้ว ดูท่าว่าจะมีคนเข้ามาพยุงตลาด! กองทุนของรัฐเหรอ?”

บริษัทหลายแห่งราคาหุ้นถล่มทลาย เผชิญกับวิกฤตเป็นตาย ช่วงเวลาสำคัญยักษ์ใหญ่ที่เข้ามาแทรกแซง ล้วนเป็นกองทุนของรัฐ

ถ้างั้นเป็นบริษัททุนของรัฐบาล หรือไม่ก็อัศวินม้าขาวบริษัทเอกชน แต่ถ้าสืบลึกลงไป เบื้องหลังก็ยังคงเป็นทุนของรัฐบาล...

บริษัทเอกชนจริงๆ หากไม่มีผลประโยชน์ที่เพียงพอ ไม่มีใครมายุ่งเรื่องชาวบ้านหรอก

“ไม่ใช่แน่นอน แค่บริษัทบริหารสินทรัพย์กระจอกๆ แห่งหนึ่ง เจ๊งก็เจ๊งไป กองทุนของรัฐขี้เกียจจะไปสนใจ”

“น่าจะเป็นสปอนเซอร์รายใหญ่เบื้องหลังซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ วาณิชธนกิจต่างชาติซิลเวอร์เฟอร์แคปิตอล”

“เป็นไปได้อย่างมาก! ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ ผู้นำวงการอสังหาริมทรัพย์ในประเทศ ถึงแม้จะไม่ทำกำไร ซิลเวอร์เฟอร์แคปิตอลก็ไม่มีทางยอมแพ้”

...

ขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่อยู่นั้น หวังอี้ก็มาช้า

ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย พากันนั่งตัวตรง

จ้าวหย่าฮุ่ยที่อยู่หน้าสุดยิ่งยิ้มกล่าว “อาจารย์คะ ท่านหล่อขึ้นอีกแล้ว!”

หวังอี้อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ไม่ได้สนใจ กลับหันไปมองทุกคน

“เรื่องวุ่นวายของบริษัทซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ในวันนี้ ทุกคนคงจะเข้าใจกันแล้วใช่ไหม?”

“เข้าใจครับ/ค่ะ”

“ดี งั้นทุกคนคิดว่า คืนนี้ราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ จะไปถึงระดับไหน?” หวังอี้ถาม

“ปลอมแปลงรายงานประจำปี บริหารจัดการวุ่นวาย สมรู้ร่วมคิดระหว่างอำนาจและเงินทุน หอบเงิน 5 ร้อยล้าน ประธานกรรมการโกหกต่อหน้าสาธารณชน ความน่าเชื่อถือต่ำ!”

จ้าวหย่าฮุ่ยเอ่ยปากขึ้น “ภายใต้ปัจจัยลบเหล่านี้ ราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้จะร่วงจาก 50 หยวน ไปอยู่ที่ 20 หรือต่ำกว่า 20 ด้วยซ้ำ! แต่ตอนนี้มีเงินทุนเข้ามาพยุงตลาด ประเมินขั้นต่ำก็ 1.5 หมื่นล้าน ดังนั้นราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้จะคงที่อยู่ที่ 25 กระทั่งก่อนปิดตลาด อาจจะทะลุ 30 หยวนได้ค่ะ!”

“ดีมาก วิเคราะห์ได้ไม่เลว”

หวังอี้พยักหน้า ในฐานะนักเรียนดีเด่นของคลาสหวัง ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดของเมืองหลวง จ้าวหย่าฮุ่ยก็เหมือนกับซ่งซือหนิง ไม่ใช่แจกันดอกไม้ แต่ฉลาดจริงๆ

“ถ้างั้นภารกิจของวันนี้ ก็คือให้พวกเธอทุบราคาหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ ให้ต่ำกว่า 10 หยวนให้ได้!”

หวังอี้พูดอย่างสงบ แต่คนทั้งห้องต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

นี่มันหมายความว่ายังไง?

ไม่ใช่การจำลองสถานการณ์? นี่คือการดำเนินการในตลาดหุ้นจริงๆ?

แถมพอเริ่มลงมือก็สเกลใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?

ต้องรู้ว่า โดยปกติแล้ว ล้วนแต่เป็นการจำลองสถานการณ์

สร้างซอฟต์แวร์ หรือแพลตฟอร์มขึ้นมา สร้างเงินทุนเสมือนจริงขึ้นมา จำลองการเล่นหุ้น ฝึกฝนการดำเนินการ

แต่การจำลองสถานการณ์แบบนี้ เมื่อเทียบกับการดำเนินการจริงแล้วด้อยกว่ามาก เทียบกันไม่ได้เลยโดยสิ้นเชิง

และฟังจากความหมายของหวังอี้แล้ว ไม่ใช่เช่นนั้น แต่เป็นการดำเนินการครั้งใหญ่!

จะเป็นไปได้อย่างไร?

“อาจารย์ครับ ท่านจะให้พวกเราดำเนินการจริงเหรอครับ? ไม่ใช่จำลอง?”

มีนักเรียนคนหนึ่งเอ่ยปากถามขึ้น เหลือเชื่ออย่างยิ่ง

หวังอี้พยักหน้า “ใช่แล้ว เงินทุนฉันจะจัดหาให้พวกเธอ คนละ 3 ร้อยล้าน! เป้าหมาย หุ้นละ 10 หยวน ช้อนซื้อหุ้นของซินเฉิงเรียลเอสเตท 30 ล้านหุ้น!”

“อะไรนะ! คนละ 3 ร้อยล้าน สามสิบคนก็คือ 9 พันล้าน!”

“อาจารย์ครับ ท่านเอาเงินทุน 9 พันล้าน มาให้พวกเราฝึกฝีมือเหรอครับ?”

“ใจป้ำเกินไปแล้ว อาจารย์ครับ ท่านบ้าไปแล้วหรือว่าพวกเรายังไม่ตื่น?”

“อาจารย์ครับ ท่านไม่กลัวว่าพวกเราเกิดดำเนินการผิดพลาดขึ้นมา ทำเงินของท่านหายไปหมดเหรอครับ?”

“ใช่แล้วครับอาจารย์ นั่นมัน 9 พันล้านเลยนะครับ! 9 พันล้านเต็มๆ!”

...

ทุกคนต่างก็เอ่ยปากขึ้น ทุกคนต่างก็อยู่ไม่สุขแล้ว

9 พันล้าน!

ทั้งห้อง 30 คน อาจจะทั้งชีวิตก็ไม่มีทางมีเงินมากขนาดนี้

ถึงแม้จะเป็นนักเรียนดีเด่นของชิงหวา-ปักกิ่ง โอกาสที่จะมีทรัพย์สินเกินร้อยล้านก็ยังน้อยนิดน่าสงสาร

“เหอะๆ แค่ 9 พันล้านเท่านั้นเอง ในฐานะอาจารย์ ฉันต้องรับผิดชอบต่อพวกเธอ ให้พวกเธอได้สัมผัสว่าอะไรคือจังหวะของวอลล์สตรีท อะไรคือการดำเนินการในตลาดหุ้นจริงๆ!”

หวังอี้เอ่ยขึ้นเรียบๆ ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

นักเรียนเหล่านี้ล้วนเป็นต้นกล้าที่ดี เพียงแต่ว่ายังต้องบ่มเพาะพัฒนาต่อไป

วันนี้หวังอี้ลงทุน 9 พันล้าน ให้พวกเขาฝึกฝีมือ วันหน้าพวกเขาก็จะสามารถกลายเป็นดาบคมของหวังอี้ นำกำไร 9 หมื่นล้าน กระทั่ง 9 แสนล้านมาให้หวังอี้!

ในฐานะอัจฉริยะด้านการลงทุน หวังอี้รู้ดีว่าจะลงทุนอย่างไร

“ส่วนเรื่องที่ว่าดำเนินการผิดพลาด ทำเงินหายไปหมด...ก็ไม่เป็นไร...ก่อนหน้านี้พวกเธอก็จะเซ็นสัญญากันฉบับหนึ่ง ถ้าดำเนินการผิดพลาดจริงๆ ทำเงินหายไปหมด...พวกเธอก็ไม่ต้องเรียนแล้ว ช่วงชีวิตที่เหลือก็มาทำงานใช้เงินคืนให้ฉันแล้วกัน!”

ทุกคน: ......

“เดรัจฉานเกินไปแล้ว!”

“ลูกเล่นนี้ร้ายกาจเกินไปแล้ว!”

ทุกคนต่างก็บ่นพึมพำในใจ แน่นอนว่า ของฟรีไม่มีในโลก!

โอกาสและความเสี่ยงย่อมอยู่คู่กันเสมอ

“ดี ตอนนี้มีใครอยากจะถอนตัว ก็สามารถออกไปได้โดยตรง”

หวังอี้เอ่ยปากขึ้น แต่ทุกคนกลับไม่มีใครขยับเลยแม้แต่คนเดียว

โอกาสดีๆ แบบนี้ ไม่มีใครยอมพลาดหรอก

“ดีมาก ถ้างั้นก็แจกสัญญาขายตัว!”

พูดจบ หวังอี้ก็แจกสัญญา “ขายตัว” สามสิบฉบับลงไป แล้วยิ้มกล่าวว่า

“อย่างที่พูดไปก่อนหน้านี้ ดำเนินการผิดพลาด ทำเงินหายไปหมด ทั้งชีวิตก็ขายตัวทำงานใช้เงินคืน! ใครอยากจะถอนตัว ก็สามารถออกไปได้! ใครไม่อยากจะถอนตัว ก็เซ็นชื่อซะ!”