บทที่ 103: พวกเขาโอบกอดกัน

ในโกดังของสหกรณ์การค้าอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น หลังคาเหล็กสั่นดังแปะๆ จากลมทะเล

พื้นที่ขนถ่ายสินค้าที่เคยคึกคัก ตอนนี้เงียบสงัด คนงานกว่าสิบคนนั่งยองๆ อยู่ที่ขอบคอนกรีต บางคนยังมีเศษน้ำแข็งที่มีกลิ่นปลาดาบติดอยู่บนกางเกง

เมื่อหัวหน้าทีมเกิดเรื่อง ทีมงานขนของของสหกรณ์ก็ไม่มีกะใจจะทำงาน ทุกคนกำลังสืบถามว่าเกิดอะไรขึ้น

หูชุ่นจื่อออกไปสืบข่าวมาหนึ่งรอบ แล้วกลับมาเตะตะกร้าใส่ปลาแช่แข็งจนล้มคว่ำ

เขาเอาพื้นรองเท้าเหยียบสาหร่ายสีน้ำตาลที่ติดอยู่บนตะกร้า แล้วด่าว่า: “ไอ้ลูกเต่าซ่ง หงปิง! ปากบอกว่าจับการปฏิวัติ แต่เบื้องหลังทำแต่เรื่องสายลับ!”