บทที่ 126: การแข่งขันขนย้าย

แม้ว่าตลอดทั้งวันจะไม่มีหิมะตกลงมาเลย แต่ลมทะเลในช่วงค่ำคืนนั้นรุนแรงมาก พัดกิ่งไม้สั่นไหวจนหิมะที่เกาะอยู่ร่วงหล่นลงมา

หิมะที่ยังไม่ทันตกถึงพื้นก็ถูกลมยามค่ำคืนพัดหมุนกลับขึ้นไปอีกครั้ง ชิวต้าหย่ง เพิ่งจะก้าวพ้นประตูโรงอาบน้ำสาธารณะก็ถูกลมตีกลับเข้าไป:

“เหงื่อออกไหม? ข้างนอกหนาวมากเลยนะ”

จางไอ่จวิน แค่นยิ้ม: “อย่าทำตัวเหมือนผู้หญิงสิ ลมแค่นี้จะไปนับอะไรได้? ฤดูหนาวปี 74 เราฝึกว่ายน้ำติดอาวุธ—โธ่เว้ย โคตรจะหนาวเลย!”

พอเขาเดินออกไปข้างนอกก็ตัวสั่นเทา ไม่รู้ว่าพูดถึงว่าปี 74 หนาว หรือตอนนี้มันหนาวกันแน่