บทที่ 131: กำลังพลเติบใหญ่ กองทัพเกรียงไกร!

แสงอรุณสาดส่องลอดหน้าต่างเข้ามา

เว่ยชิงฮวนลืมตาขึ้นอย่างอ่อนเพลีย

เธอพยายามลุกขึ้นนั่งตามความเคยชิน แต่กล้ามเนื้อกลับปวดระบมเหมือนถูกยืดจนเกินเหตุ

พื้นที่ผักกาดขาวถูกขุดคุ้ยเสียยกใหญ่

ภาพความทรงจำของเมื่อคืนก่อนจนถึงรุ่งสางก็พรั่งพรูเข้ามา