บทที่ 134: บรรลุข้อตกลงอย่างเป็นทางการ

วันรุ่งขึ้น เก้าโมงเช้า

“เถ้าแก่เฉินคะ คุณ...คุณรอเดี๋ยวก่อนนะคะ...” หลี่ว์ผิงลี่ใช้มือกุมหน้าผากเบาๆ ทันใดนั้นก็ปวดหัวไมเกรนขึ้นมา

หลังจากทำความเข้าใจข้อมูลบริษัทที่เกี่ยวข้องของ "คุณป้าเซี่ยงไฮ้", แนวคิดการดำเนินงานและพัฒนา, และส่วนผสมที่ต้องผลิตแล้ว ถึงได้รู้ว่าการดำเนินงานในปัจจุบันมีเพียงสองร้านค้าเท่านั้น พื้นที่รวมไม่ถึงสี่สิบตารางเมตร

“เหอะๆๆ...” เฉินลี่ชวนนั่งตัวตรงอยู่ที่นั่น กลับเผยรอยยิ้มที่สดใสอย่างไม่ใส่ใจ หลี่ว์ผิงลี่เหลือบมองเขาอีกแวบหนึ่ง ไม่รู้ว่าความมั่นใจแบบนี้ของเขามาจากไหน ยิ้มบ้าอะไร!

“ท่านประธานหลี่ว์ครับ ก็เหมือนกับเมื่อวานที่ท่านได้ลิ้มลองหยางจือกานลู่และชานมเผือกไปน่ะครับ แค่ชั่วครู่เดียวก็ดื่มหมดไปสองแก้ว แต่ท่านรู้ไหมครับว่าการวิจัยส่วนผสมนี้น่ะ ใช้เงินทุนและเวลาของทีมงานพวกเราไปเท่าไหร่ เงินของคุณป้าเซี่ยงไฮ้ของพวกเราล้วนลงทุนไปกับการวิจัยและพัฒนาอาหาร! เพราะฉะนั้นในความคิดของผม ร้านค้าสองแห่งนั้นของพวกเราสำหรับซื่อฟู่หรงแล้ว ถือเป็นข้อได้เปรียบอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นก็คงจะไม่มาหาพวกท่านเพื่อร่วมมือหรอกครับ การสร้างสายการผลิตเองก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร” เฉินลี่ชวนกล่าวต่อ ทฤษฎีหนึ่งรอบ กลับยกข้อเสียของบริษัทตัวเองขึ้นมาชมเชยเป็นข้อดีอย่างแข็งขัน แล้วก็ยิ้มอย่างดูดีมีหลักการ แถมยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ