บทที่ 136: ไม่เคยพบเคยเห็นคนหน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้

ตอนกลางคืน เฉินลี่ชวนกลับมาถึงร้านหม้อไฟ กลับมีความรู้สึกแปลกหน้าอยู่หลายส่วน หลี่ฉวนรีบเข้าไป หลังจากทักทายกันง่ายๆ สองสามประโยคแล้ว เขาก็รายงานสถานการณ์การดำเนินงานช่วงนี้ให้เสมียนเสี่ยวฮุ่ยฟัง

การดำเนินงานของต้าเจียงเลายังคงมั่นคง แต่เฉินลี่ชวนไม่สะดวกที่จะเอาเงินจากบัญชีบริษัทอีกแล้ว ต้องเตรียมเงินเดือนของพนักงาน และค่าใช้จ่ายอย่างวัตถุดิบและอื่นๆ และจนถึงตอนนี้ ต้าเจียงเลาเปิดทำการอย่างเป็นทางการมาเดือนกว่าแล้ว พนักงานทุกคนก็ยังคงได้รับรางวัลเป็นเงินสดอยู่

อย่างแรกที่จะต้องลงมือ ก็คือรางวัลเงินสดของพวกผู้จัดการหลี่, หัวหน้าเชฟ เดินไปตามขั้นตอนนี้ แล้วก็ค่อยเป็นรางวัลตามระดับของพนักงานทั่วไป

“เงินทุนในบัญชีปัจจุบัน นอกจากค่าใช้จ่ายรายวันแล้ว พอสำหรับเงินเดือนพนักงานโดยสิ้นเชิงครับ” หลี่ฉวนพูดเสียงเบา คำพูดประเภทนี้ไม่เหมาะที่จะพูดคุยเสียงดัง เผื่อว่าเถ้าแก่เฉินจะค้างเงินเดือนสักเดือนหนึ่ง ทำธุรกิจร้านอาหารนี้ นี่เป็นเรื่องปกติ

ทว่าวินาทีต่อมา เฉินลี่ชวนก็ตะโกนลั่น “เดือนนี้วันที่สิบห้าจ่ายค่าฝึกอบรมและเงินเดือนของเดือนตุลาคม”