บทที่ 158: คู่หูตัวป่วนจอมเจ้าเล่ห์

ค่อยๆ...ห้องเรียนของฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็ยิ่งคึกคักขึ้นเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นหน้าเก่าๆ พากันมาสนับสนุนกิจกรรมสปอนเซอร์ และเพื่อนเก่าเหล่านี้ โดยเฉพาะเถ้าแก่ร้านใหญ่ๆ สองสามร้านที่ทำในโรงอาหาร อย่างเช่นร้านอาหารตะวันตกและอื่นๆ กับท่านผู้อำนวยการผังก็คุ้นเคยกันอย่างยิ่งแล้ว เรื่องสปอนเซอร์ ต่อให้เด็กนักเรียนฝ่ายประชาสัมพันธ์ไม่เข้าไปแนะนำ ก็จะมาเองโดยไม่ต้องเชิญ

“ท่านผู้อำนวยการผังครับ ผมว่ายังไงก็ต้องใช้รูปแบบสัญญาแบบนี้ถึงจะดูเป็นทางการนะครับ เป็นการรับประกันให้ร้านค้าพวกเรา เป็นการเริ่มต้นที่ดีมากเลยครับ ต้องทำต่อไปแน่นอน” เถ้าแก่ร้านอาหารตะวันตกตอนที่ลงนามในสัญญา เขาก็กล่าวอย่างยกยอ

“เหอะๆๆ......ต่อไปนี้ก็จะเป็นรูปแบบสัญญาแบบนี้ทั้งหมดครับ” ผังหลงเจิ้งกล่าวพลางยิ้ม อารมณ์ยินดี ต้องค่อยๆ แทรกซึมรูปแบบเชิงพาณิชย์เข้าไป พร้อมกับการก่อสร้างถนนการค้าสายใหม่ และอัตราการรับนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นทุกปี งานชิ้นนี้จะยิ่งสำคัญเป็นพิเศษ

ดังนั้นทำไมทางมหาวิทยาลัยถึงได้ให้ความสำคัญกับกิจกรรมสปอนเซอร์ครั้งนี้อย่างยิ่ง และงานเลี้ยงปีใหม่ ภายใต้การส่งเสริมซึ่งกันและกัน ก้อนหิมะแห่งผลประโยชน์ก็ยิ่งม้วนยิ่งใหญ่ ตอนนี้เถ้าแก่ร้านค้าที่ยืนล้อมอยู่ข้างๆ ผังหลงเจิ้งมีอยู่มากมาย แต่พอเขาลงนามในสัญญาเรียบร้อยทีละฉบับแล้ว กลับไม่ได้เผยรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมา แต่ในช่วงว่าง เขาก็ขมวดคิ้วแน่นกล่าวว่า: “ร้านค้าที่เปิดใหม่ปีนี้เยอะขนาดนี้ ทำไมใกล้จะสี่ทุ่มแล้ว ยังไม่เห็นมีคนมาเซ็นสัญญาเลย กลับเป็นกลุ่มของหวังอวี่สงพวกเขาที่เซ็นไปแล้วสามร้านค้าขยายใหม่!” ถึงแม้จะไม่ได้ระบุชื่อ แต่ผังหลงเจิ้งกำลังสร้างแรงกดดันให้ใคร ก็ชัดเจนเกินไปแล้ว

จนถึงปัจจุบัน กลุ่มของตู้ผิงมีลูกค้ารายใหม่หนึ่งราย ลูกค้ารายเก่าสี่ราย กลุ่มของหวังอวี่สงมีลูกค้ารายใหม่สามราย ลูกค้ารายเก่าสองราย และกลุ่มของอี้หรงไม่มีลูกค้ารายใหม่เลยสักราย มีเพียงลูกค้ารายเก่าหกราย!