บทที่ 280: ยังไงก็ต้องเริ่มต้น

“นี่คือเถ้าแก่เฉินของเรา ผู้รับผิดชอบโดยรวมของบริษัทต้าเจียงเลาและวัฒนธรรมเครื่องดื่มชาของคุณป้าเซี่ยงไฮ้” พอเหลือบเห็นเฉินลี่ชวนผลักประตูเดินเข้ามา พี่กวงก็รีบลุกขึ้นยืน แนะนำอย่างยิ่งใหญ่ ในตอนนี้กลิ่นอายที่เป็นเอกลักษณ์ที่แผ่ออกมาจากตัวของพี่กวง ก็เป็นท่าทีของผู้นำเล็กๆ คนหนึ่งแล้ว สำนักงานเล็กๆ ที่เรียบง่ายไม่เข้ากับบุคลิกที่ “สูงส่ง” ของเขาเลยแม้แต่น้อย บนกำแพงที่ว่างเปล่าขาดภาพวาด “ม้ามาถึงก็สำเร็จ”

“อ้อ...” สาวน้อยรับคำอย่างขี้ขลาด ก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับพี่หัวล้าน มองเฉินลี่ชวน ฝืนยิ้มออกมาอย่างแข็งทื่อ บริษัทนี้ทำไมถึงแปลกขนาดนี้ คนที่สัมภาษณ์ก็เหมือนกับลูกพี่ใหญ่ในสังคม ที่สำคัญเถ้าแก่ก็ยังหนุ่มขนาดนี้? โหงวเฮ้งก็ไม่เหมือนคนดีเลย! ในสมองของสาวน้อยจินตนาการไปต่างๆ นานา

“นั่งเถอะครับ ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น พวกเรากวง... ผู้จัดการรูปร่างหน้าตาอาจจะพิเศษหน่อย แต่ความสามารถในการทำงานแข็งแกร่งมาก คนจิตใจดีมากครับ” เฉินลี่ชวนยิ้มแล้วโบกมือ ในชั่วขณะก็นึกไม่ออกว่าเยว่เอ๋อร์แซ่อะไร คิดจะชมพี่กวงสักหน่อย จะได้ไม่ทำลายภาพลักษณ์ของบริษัท

“ฮ่ะฮ่ะอ่ะ......” ผู้หญิงคนนั้นยิ้มแหยๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้ ในตอนนี้ก็เกิดความคิดที่จะถอยแล้ว

เฉินลี่ชวนหยิบประวัติส่วนตัวบนโต๊ะขึ้นมา กวาดตามองสถานการณ์โดยประมาณของเธอแวบหนึ่ง จูเหยียน, อายุ 24 ปี, มีประสบการณ์การทำงานเกือบสองปี, จบจากมหาวิทยาลัยระดับสองประเภท B ธรรมดาๆ, ตั้งแต่ฝึกงานก็ทำงานเป็นนักบัญชีอยู่ที่บริษัทตกแต่งแห่งเดียวกันมาโดยตลอด, เพิ่งจะลาออกเมื่อไม่นานมานี้