บทที่ 327: ต้องรู้จักพูด

สัญญาเข้าอยู่กับบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เฟิงกู่ เซ็นกันอย่างราบรื่นอย่างยิ่ง การประชุมเมื่อวันจันทร์ก็ไม่พ้นที่จะเป็นแค่การเดินเรื่องตามขั้นตอน แบรนด์ร้านอาหารส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องที่กำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว ฉีหงจื้อก็มีการเตรียมการไว้สองด้าน โชคดีที่ต้าเจียงเลาสามารถนำเสนอได้

เฉาซานซาน ผู้รับผิดชอบโดยรวมของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เฟิงกู่คนนี้ หนุ่มแน่นเป็นพิเศษ เพิ่งจะสามสิบต้นๆ สองสามปีก่อนเพิ่งจะรับอำนาจการบริหารจัดการธุรกิจครอบครัวมาจากมือของพ่อเขา การทำงานและการวางตัวกล้าหาญอย่างยิ่ง เรื่องนี้ก็นำมาซึ่งการพัฒนาอย่างรวดเร็วขององค์กร

ตอนกลางคืน เฉาซานซานในฐานะคู่ค้า จัดงานเลี้ยงต้อนรับผู้รับผิดชอบของร้านค้าที่เข้ามาอยู่ แต่การจัดแจงของฉีหงจื้อ ไม่ใช่แค่คนที่กำหนดไว้เหล่านั้น ยังมีคู่ค้าอื่นๆ อีก อย่างเช่นสวีเปิ่นเจียง นี่ล้วนเป็นการพัวพันทางผลประโยชน์

ตอนที่เฉินลี่ชวนได้พบกับเฉาซานซานเป็นครั้งแรก ความรู้สึกที่เขามอบให้ คือนิสัยที่หยาบกระด้างอย่างยิ่ง ไม่ยึดติดในเรื่องเล็กน้อย และในน้ำเสียงบางอย่าง...ก็มักจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายนักเลง มีแรงกดดันอย่างยิ่ง

“ให้เธอนำชาร้อนมา...ไม่ใช่แบบกึ่งเย็นกึ่งอุ่นแบบนี้...ไปๆๆ เปลี่ยนคนมาบริการ” เฉาซานซานโบกมืออย่างหงุดหงิด พนักงานเสิร์ฟหญิงคนนั้นก็โค้งคำนับขอโทษไม่หยุด...ถือกาน้ำชา เหมือนกับหนีตายรีบร้อนออกจากห้องส่วนตัว