บทที่ 339: ถนนการค้าสายใหม่

“ผู้อำนวยการผังคะ ได้ยินมาว่าพรุ่งนี้ถนนการค้าสายใหม่ก็จะเปิดให้เช่าแล้ว ท่านพอจะช่วยพูดให้หนูหน่อยได้ไหมคะ? ร้านที่หนูอยากจะเช่าคือ...”

“อี้หง เรื่องนี้ฉันช่วยถามให้เธอตั้งนานแล้ว แต่การเปิดให้เช่าพร้อมกัน ก็เพื่อรับประกันความยุติธรรม พอถึงเวลาแล้วเธอไปที่ถนนการค้าแต่เนิ่นๆ ก็น่าจะแย่งมาได้นะ” ผังหลงเจิ้งพูดขัดจังหวะคำพูดของอี้หง แต่น้ำเสียงถึงแม้จะกลางๆ แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นคำพูดปฏิเสธ

อันที่จริงเรื่องของอี้หง ผังหลงเจิ้งไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ก็แค่พูดกับผู้ดูแลไปทีหนึ่งเท่านั้น หลังจากนั้นพอได้ยินว่าหลี่ชุนฉินจะทำให้ญาติ ก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก ไม่ได้ใส่ใจเลย ดังนั้นการขอร้องให้คนทำธุระนี้ ไม่ใช่ดูว่าอีกฝ่ายอยู่ในตำแหน่งอะไร แต่คือต้องดูว่าเขาเต็มใจจะออกแรงช่วยมากแค่ไหน

“อย่างนี้นี่เอง... เหะๆๆ งั้นพรุ่งนี้หนูจะไปแต่เช้าเลยค่ะ ผู้อำนวยการผังคะ รบกวนท่านแล้วค่ะ” ถึงแม้ในใจของอี้หงจะไม่พอใจ แต่ก็ยังคงฝืนยิ้ม คำพูดที่พูดออกมาก็เหมาะสมและสุภาพอย่างยิ่ง

“ได้ งั้นแค่นี้ก่อนนะ อย่าลืมงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ ครั้งนี้ขยายการรับนักศึกษา ต้องสร้างบรรยากาศให้ครึกครื้นนะ” ตอนที่ผังหลงเจิ้งเตรียมจะวางสาย ก็ยังกำชับอีกหนึ่งประโยค