บทที่ 344: เล่ห์เหลี่ยมของแต่ละคน

ฉีหงจื้อก็เหมือนกับปกติ ตรวจสอบความคืบหน้าของโครงการอยู่ในห้องทำงาน แต่กลับอ่านไม่เข้าหัวเลยแม้แต่ตัวอักษรเดียว เรื่องที่โครงการหยุดชะงัก ทำให้เขาหายใจหนักหน่วง ยิ่งไม่มีความกล้าที่จะเปิดโทรศัพท์มือถือ ครุ่นคิดถึงฉากนั้นในห้องทำงานของเฉาซานซานของฉู่หัว อดไม่ได้ที่รอยย่นระหว่างคิ้วจะยิ่งลึกขึ้น

ไม่นานนัก ฉู่หัวก็มาถึงห้องทำงานของฉีหงจื้อ ฝ่ายหลังรีบลุกขึ้นยืน ท่าทีประหม่ากล่าว: “พี่ฉู่ครับ โครงการที่ผมรับผิดชอบดูแลอยู่ เช้านี้จู่ๆ ก็ถูกสั่งให้หยุดทั้งหมดเลยครับ ทางฝั่งของพี่ล่ะครับ? ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร? เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ หรือว่าจะจริงอย่างที่ท่านประธานเฉาพูดในที่ประชุม ว่าจะโอนงานออกไปทั้งหมด?”

“เรื่องนี้เด็ดขาดอย่าไปลือมั่วซั่วนะ!” ฉู่หัวคว้าแขนของฉีหงจื้อไว้ข้างหนึ่ง ลดเสียงลง: “ถ้าหากไปถึงหูของพวกซัพพลายเออร์ นี่ก็จะเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ ข่าวลือแพร่สะพัดไปก็ไม่มีขอบเขต เธอคิดว่าพวกเราสองคนจะอยู่ดีได้เหรอ?”

“แล้วสถานการณ์เป็นอย่างไร!” ฉีหงจื้อรีบถามอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอย่างแรง “การดำเนินงานด้านเงินทุนก็ปกติดี เป็นบริษัทแม่ที่ไม่ให้ทำงาน นี่ก็เพิ่งจะเคยเจอเป็นครั้งแรก”

“เช้านี้ผมไปสื่อสารกับท่านประธานเฉาแล้ว ก็ไม่พ้นที่จะอยากจะแสดงพลังข่มขวัญพวกเรา พี่ก็รู้ดีว่า อิทธิพลของพวกเราในบริษัทใหญ่เกินไป มีคนในใจคอยจ้องมองอยู่ตลอดเวลา ดูแล้วไม่สบายตา แต่โครงการที่กำลังลงทุนอยู่เป็นไปไม่ได้ที่จะโอนงานออกไปหรอก ท่านประธานเฉาเขาไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก เพราะท้ายที่สุดแล้วผลประโยชน์ที่พัวพันอยู่ใหญ่เกินไป เขารู้ดีว่าอะไรเบาอะไรหนัก ก็ไม่พ้นที่นิสัยของคนคนนั้นพี่ก็รู้ดี โอ้อวดเกินไป” สีหน้าของฉู่หัวจริงจัง ดูเหมือนจะมั่นใจในเรื่องนี้อย่างยิ่ง แต่ในใจเขาก็ยังไม่วางใจ กล่าวเสริมอีกว่า: “อีกอย่างเบื้องหลังก็ยังมีประธานกรรมการคนเก่าอยู่ สัญญาเดิมพันถึงแม้จะเป็นความจริงที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่การทำงานต่อจากนี้ของโครงการที่กำลังลงทุนอยู่ ก็ยังคงเป็นเขาที่ตัดสินใจ เธอไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป ตอนนี้ที่ต้องทำมีเพียงจุดเดียว รักษาเสถียรภาพของพวกซัพพลายเออร์ไว้ก็พอแล้ว สรุปแล้วทุกอย่างมีฉันอยู่”