บทที่ 361: วิธีที่จะเป็นคนที่รู้จักจัดการเรื่องราว

จัตุรัสซินซื่อเจี้ย, ในห้องส่วนตัวของร้านอาหารหรูหราแห่งหนึ่ง, เดิมทีเงียบสงบอย่างยิ่ง ทันใดนั้นก็มีเสียงผลักประตู “แกรก” ดังขึ้น ข่งเจี้ยนลี่มาสายไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เฉาซานซานรอคนนานขนาดนี้ ในใจไม่พอใจ แต่ก็ยังคงลุกขึ้นยืนพร้อมกับเฉินลี่ชวน ให้ความเคารพอีกฝ่ายอย่างเต็มที่ ยิ้มแย้มต้อนรับ

“ขอโทษครับ มาสายไปหน่อย ท่านนี้คือผู้รับผิดชอบของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เฟิงกู่ใช่ไหมครับ” ข่งเจี้ยนลี่เพียงแค่ขอโทษง่ายๆ หนึ่งประโยค ก็ปกปิดเรื่องนี้ไปแล้ว จากนั้นก็หันไปยิ้มแล้วสอบถามเฉินลี่ชวน

“ใช่ครับ เฉาซานซาน ท่านประธานกรรมการเฉาครับ นี่คือผู้รับผิดชอบโดยรวมของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในจิ้นหยวนบ้านเราครับ ธุรกิจที่เฟิงกู่ครอบคลุมนั้นกว้างขวางอย่างยิ่ง และห้างสรรพสินค้าที่ลงทุนก่อสร้างในท้องถิ่นก็มีชื่อเสียงที่สุด ปริมาณคนสัญจรก็มากที่สุดเช่นกัน และยังเป็นผู้ผลิตอสังหาริมทรัพย์เพียงสองรายในทั่วประเทศที่ได้รับคุณสมบัติโรงภาพยนตร์อีกด้วย อีกแห่งหนึ่งก็คือว่านต้า” เฉินลี่ชวนยิ้มแล้วโอ้อวด ยกย่องสถานะของเฉาซานซานให้สูงอย่างยิ่ง เอาใจทั้งสองฝ่าย เพราะตำแหน่งของสองท่านนี้สูงมากทั้งคู่ แล้วในใจต่างฝ่ายต่างก็มีความรู้สึกดูถูกกันอยู่ บทบาทของเขา คือต้องพยายามอย่างยิ่งที่จะใส่สารหล่อลื่นลงไปบ้าง

“มีวาสนาได้ร่วมโต๊ะกับท่านประธานกรรมการเฉา ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ เรื่องนี้ก็ต้องขอบคุณน้องชายลี่ชวนที่เป็นตัวกลางเชื่อมสัมพันธ์” ข่งเจี้ยนลี่เลยเผลอปากยกย่องอีกฝ่ายหนึ่งประโยค เพราะท้ายที่สุดแล้วคำพูดของเฉินลี่ชวนก็มาถึงขั้นนี้แล้ว แล้วก็เป็นฝ่ายจับมือกับเฉาซานซาน ในตอนนี้อีกฝ่ายในใจของตัวเองก็มีน้ำหนักขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญ

“โอ๊ย อย่าพูดแบบนั้นสิครับ เป็นผมที่อยากจะผ่านทางน้องชายลี่ชวนมาเป็นตัวกลางเชื่อมสัมพันธ์กับผู้จัดการข่งครับ แต่ว่าคำพูดของผู้จัดการข่งนี่เกรงใจเกินไปแล้ว นั่งด้วยกันก็ล้วนเป็นเพื่อนกันแล้ว ต่อไปต้องไปมาหาสู่กันบ่อยๆ” เฉาซานซานเขย่ามืออย่างแรง ในคำพูดก็จงใจจะตีสนิทกับข่งเจี้ยนลี่ ความหมายของการไปมาหาสู่ก็มีมากมาย ถ้าจะว่ากันด้วยเรื่องฐานะการเงิน, สถานะทางสังคมแล้ว ข่งเจี้ยนลี่แทบจะไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับเฉาซานซานได้ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว มีเรื่องต้องขอร้องคนอื่น