บทที่ 414 เล่ห์เหลี่ยมและแผนการ

หยาดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผากของคังซิน เขาขยับเข้าไปใกล้สองสามก้าว พยายามเปล่งเสียงอย่างสุดความสามารถ: "ประธานเฉิน ถ้าอย่างนั้นคุณบอกข้อเรียกร้องของคุณมาเลยครับ ว่าต้องการให้จินเฉิงเสนอเงื่อนไขอะไรถึงจะตรงตามความคาดหวังของบริษัทคุณ"

"ข้อเสนอของคุณเมื่อกี้นี้ มันไม่มีความจำเป็นต้องคุยกันต่อแล้วไม่ใช่หรือไง คุณเคยให้เกียรติผมบ้างไหม? เคยให้ความสำคัญกับร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้บ้างหรือเปล่า? หรือแค่ขยับปากพูดพล่ามอะไรออกมาก็ได้งั้นเหรอ?"

เฉินลี่ชวนฉีกหน้ากากทิ้งจนหมดสิ้นแล้ว ขาดก็แต่เพียงชี้นิ้วไปที่หน้าคังซินเท่านั้น เขาตำหนิอีกฝ่ายที่ไม่ให้เกียรติตัวเอง ก่อนจะโบกมืออย่างรำคาญแล้วเดินออกจากห้องประชุมไปอย่างรวดเร็ว

จากการปะทะกับคังซิน เฉินลี่ชวนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหนือกว่าที่แผ่ออกมาจากตัวอีกฝ่าย ราวกับมองคนอื่นเป็นไอ้โง่ อะไรกันวะ? ถึงตาแกแล้วเหรอ? ดังนั้นตอนที่หักหน้ากัน เขาจึงไม่ไว้หน้าเลยแม้แต่น้อย!

"ประธานเฉิน ผมคิดว่าวิธีการที่สมเหตุสมผล ต่อไปก็ควรจะเป็นฝ่ายคุณที่ชี้แจงเงื่อนไขของบริษัทไม่ใช่หรือครับ? ผมว่าในเซี่ยงไฮ้ คงไม่มีใครมีศักยภาพในการลงทุนมากไปกว่าจินเฉิงแล้วล่ะครับ"