บทที่ 418 จะเป็นการสลายความบาดหมางงั้นหรือ?

วันรุ่งขึ้น ตอนกลางวัน

หลังจากซ้อมเต้นไปสองสามรอบ ในที่สุดเฉินลี่ชวนก็เข้าที่เข้าทาง สามารถเต้นกลุ่มจนจบได้อย่างราบรื่นและไม่มีข้อผิดพลาด

บางทีการเต้นรำครั้งนี้ อาจมีความหมายที่แตกต่างกันไปสำหรับพวกเขาแต่ละคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับยัยสวี, เฉินลี่ชวน และเหลียงหรูหรู่ ความรู้สึกนั้นยิ่งลึกซึ้งเป็นพิเศษ ถึงแม้ว่าตอนที่เริ่มซ้อมเต้นใหม่ๆ จะเต็มไปด้วยความขัดแย้ง และยังมีความรู้สึกหวั่นไหวซ่อนอยู่ก็ตาม

เพียงแต่ในตอนนั้นยังไม่ทันได้รู้สึกตัว การมีอยู่จึงกลายเป็นเรื่องธรรมดา แต่แล้ววันหนึ่ง ความคิดถึงจะถาโถมเข้ามาดุจน้ำป่าไหลหลาก และจะเริ่มโหยหาอย่างสุดซึ้ง

"โอเค โอเค ได้แล้วล่ะ ทุกคนไปพักกันเถอะ"