บทที่ 421 เรื่องที่ไม่อาจปล่อยวาง

"เพื่อเธอ ฉันจะบรรเลงบทเพลงรัตติกาลของโชแปง เพื่อรำลึกถึงความรักที่ตายจากไปของฉัน เฉกเช่นเดียวกับสายลมแห่งราตรี หัวใจที่แหลกสลายนั้นเงียบงันเหลือเกิน..."

ช่วงเวลานี้ สถานีวิทยุของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าแทบจะเปิดเพลงนี้วนซ้ำทุกวัน ว่ากันว่าหวังอวี่สงเป็นแฟนคลับตัวยงระดับตำนานของเจย์ โจว

เดิมทีทำได้เพียงแค่หวนรำลึก แต่เฉินลี่ชวนกลับได้มาเดินอยู่บนทางเดินเล็กๆ ที่เปียกชื้นของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าจริงๆ ฟังท่วงทำนองที่คุ้นเคย อัลบั้ม "พฤศจิกายนของโชแปง" นี้ วางแผงมานานขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย

ในความทรงจำ หลังจากอัลบั้มนี้ เขาก็ไม่เคยมีความรู้สึกมุ่งมั่นเหมือนเมื่อก่อน ที่จะเรียนรู้เพลงของ JAY ทีละเพลงสองเพลงอีกเลย ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง จึงรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้ามาก แต่พริบตาเดียว นั่นก็คืออดีตที่พวกเราไม่มีใครสามารถย้อนกลับไปได้อีกแล้ว

อีกไม่กี่วันก็จะถึงปีใหม่แล้ว ดูเหมือนว่าอากาศที่ลอยอวลอยู่ในมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าจะอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความโรแมนติกและความหอมหวาน ต้องยอมรับเลยว่าน้องใหม่ปีหนึ่งรุ่นนี้ ของขวัญที่ให้กันก็ช่างเปิดเผยเสียจริง