บทที่ 434 เกมชิงไหวชิงพริบของเหล่าจิ้งจอกเฒ่า

"ผู้จัดการโจว คุณพูดแบบนี้มันไม่เหมาะสมนะครับ? อะไรคือขุดหลุมฝังตัวเอง ถ้าจินเฉิงให้สามสิบล้านได้ ผมเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน แต่จะมาบีบบังคับให้ผมต้องยอมขาดทุนก็คงไม่ได้"

เฉินลี่ชวนทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม

โจวอันอันไม่ได้พูดอะไรต่ออีก แม้แต่จะมองเฉินลี่ชวนสักนิดก็ยังขี้เกียจ เธอผุดลุกขึ้น แล้วเดินออกจากห้องทำงานไปทันที

"หึ"

เฉินลี่ชวนแค่นเสียงเย็นชา ขี้เกียจจะไปส่งเช่นกัน เขารู้ดีว่าโจวอันอันจะไม่มาอีกแล้ว เขาเอนหลังพิงโซฟาที่นุ่มสบาย แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องลงบนใบหน้า แต่คิ้วของเขากลับยังคงขมวดมุ่น