บทที่ 437 ไอ้คนเสแสร้ง!

วันรุ่งขึ้น

เพื่อนร่วมชั้นปี 1002 ภาควิชาบริหารธุรกิจ ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ใกล้จะถึงปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว เฉินลี่ชวนจะมาเข้าเรียนวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงในห้องเรียน ถึงขนาดที่ตอนเช็คชื่อ เหลียงยังเผลอขานรับแทนเขาโดยไม่รู้ตัว

"เชี่ย นายมาได้ยังไง!" เหลียงจิ่งซานทำหน้าประหลาดใจ "คาบของอาจารย์ที่ปรึกษาอยู่ตอนบ่ายไม่ใช่เหรอ นายจำผิดหรือเปล่า"

"นี่มันคำพูดอะไรกัน? ความหมายของนายคือคณิตศาสตร์ขั้นสูงไม่สำคัญงั้นเหรอ? เหลียง ความคิดของนายมีปัญหานะ ต้องไปเข้าเรียนเสริมที่ห้องเรียนรวมอีกสักสองสามคาบแล้ว"

เฉินลี่ชวนพูดอย่างเคร่งขรึม เขาเป็นคนคิดละเอียด เมื่อวานอาจารย์ที่ปรึกษาเพิ่งจะพูดเรื่องคณิตศาสตร์ขั้นสูงไป ดังนั้นถึงแม้เขาจะแค่แสร้งทำ ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด