บทที่ 450 งานรวมรุ่นครั้งใหญ่

"เป็นพวกเธอนี่เอง!"

ฉีซือเหยารีบดึงประตูเปิดออก ทักทายอย่างกระตือรือร้น คนที่มาล้วนเป็นเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ถึงแม้จะไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็ยังรู้สึกสนิทสนมอย่างประหลาด

"เด็กๆ รีบเข้ามานั่งสิ"

ไป๋ชุ่ยอวิ๋นก็ทักทายอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน ทั้งยังเข้าไปในครัวหั่นผลไม้ พลางเตรียมเครื่องดื่ม

ฉีหงจื้อยืนอยู่ข้างๆ เผยรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนและเป็นกันเองให้กับทุกคน