บทที่ 459 ขอให้กิจการรุ่งเรืองนะ

สองวันก่อนกิจกรรมวันวาเลนไทน์ ยอดขายของร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้ที่สาขามหาวิทยาลัยการเงินและการค้าดิ่งเหว จากเดิมที่ต้องต่อแถวยาวเหยียดแย่งกันซื้อ ตอนนี้หน้าร้านกลับแทบไม่มีคนไป โดยเฉพาะหลังจากคำสารภาพรักอันสุดซึ้งของหวังอวี่สง กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์โกรธแค้นของเพื่อนนักศึกษามากขึ้น

ให้ตายสิ ข้าอุตส่าห์สนับสนุนแกขนาดนี้ ผ่านไปแค่ปีใหม่กลับมาเล่นไม่ซื่อขึ้นราคา? ไอ้สารเลว!

นักศึกษามหาวิทยาลัยจะโกรธแค้นได้ถึงระดับไหน เช่น พอเห็นเพื่อนคนอื่นดื่ม ก็จะถูกดูถูกต่างๆ นานา แกยังจะดื่มชานมของร้านมันอีกเหรอ? มีศักดิ์ศรีบ้างไหม!

ส่วนสถานการณ์การขายของสาขาอื่นๆ เนื่องจากมีคู่แข่งมากมาย ความกดดันในการระบายสินค้าก็สูงอยู่แล้ว และราคาของคู่แข่งก็ยังถูกกว่าร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้หลายหยวน ทำให้ยอดขายลดลงอย่างต่อเนื่อง ในตอนนี้สามารถรักษาสมดุลของรายรับรายจ่ายได้

แต่ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะทำกำไร ค่าเช่า, ค่าใช้จ่ายบุคลากรก็เห็นๆ กันอยู่ ในช่วงเวลาที่ยากลำบากสามารถรับประกันได้ว่าไม่ขาดทุนก็ถือเป็นสถานะในอุดมคติแล้ว