บทที่ 475 เธอน่ะนะ จะว่ายังไงดีล่ะ...

ใต้ตึกหอพักหญิง

ไฟเซ็นเซอร์ตรวจจับเสียงที่หน้าประตูสว่างขึ้นอย่างสลัว ยัยสวีสวมชุดนอน แค่คลุมเสื้อโค้ทตัวใหญ่ออกมา กางเกงยังเป็นลายดอกไม้เล็กๆ เป็นสุนทรียภาพสไตล์เมืองเล็กๆ โดยแท้

ลมในยามดึกของเดือนเมษายน ยังคงมีความเย็นอยู่บ้าง

"ลี่ชวน หาฉันมีอะไรเหรอ ในโทรศัพท์ก็พูดได้ไม่ใช่หรือไง ยังจะให้ฉันลงมาอีก กว่าจะจัดการเรื่องโค้ดแลกของรางวัลเสร็จ ก็จะให้ฉันพักผ่อนบ้างไม่ได้เลยเหรอ ใช้ฉันเหมือนล่อจริงๆ"

สวีหว่านถังบ่นอุบอิบ เหลือกตาขาวอันเป็นเอกลักษณ์