บทที่ 502 เซินอีหมิง แกเล่นไพ่ต่อให้ข้า

โครม!

ครืนๆ...

สายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้าในทันที เสียงดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง ราวกับเสียงคำรามของอสูรกาย กำลังระบายความโกรธแค้นที่สะสมมานาน จากนั้นฝนตกหนักราวกับฟ้ารั่วก็เทลงมา กระหน่ำหน้าต่างอย่างรุนแรง ส่งเสียงเคาะที่น่าหวาดหวั่น กังวลว่ากระจกจะถูกน้ำฝนซัดจนแตกได้ทุกเมื่อ!

เมื่อครู่พวกเซินอีหมิง, จางหยาง ล้วนถูกเสียงฟ้าร้องทำเอาตกใจจนตัวสั่น โจวข่ายข่ายที่อยู่เตียงชั้นบนก็ถูกปลุกให้ตื่น ตกใจลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงทันที

"ฝนตกหนักขนาดนี้เลย! เหมือนกับเปิดก๊อกน้ำเทน้ำลงมาเลย" เซินอีหมิงลุกขึ้นไปชำเลืองมองที่หน้าต่าง แล้วก็รีบกลับมานั่งที่เดิม หยิบไพ่ที่ดีมากชุดหนึ่งขึ้นมา จะยอมทิ้งไปง่ายๆ ได้อย่างไร