บทที่ 504 ทันใดนั้นฟ้าก็เปลี่ยนสี

คฤหาสน์ชานเมืองเซี่ยงไฮ้ พายุฝนกระหน่ำชะล้างต้นเอล์มสองข้างทาง โอนเอนราวกับจะล้ม ในที่สุดหลังจากลมกระโชกแรงพัดผ่านไป กิ่งไม้ก็หักโค่นลงบนพื้น ลอยไปตามสายน้ำ

ประตูเหล็กทองแดงที่หนักอึ้งเปิดอ้าออก ลมหนาวพัดกรูเข้ามาในห้องนั่งเล่นที่กว้างขวาง ทั้งคฤหาสน์อบอวลไปด้วยไอเย็นที่เสียดแทงกระดูก ปล่อยให้อี้หงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ก็ยังคงไม่อาจหยุดยั้งความจริงอันน่าเศร้าที่พ่อถูกพาตัวไปได้

ในฐานะผู้รับผิดชอบที่แท้จริงของคุณลุงเซี่ยงไฮ้ การเลือกใช้วัตถุดิบอาหารเกิดปัญหาด้านความปลอดภัยที่ซ่อนอยู่อย่างร้ายแรง ยากที่จะหนีความรับผิดชอบ ถึงแม้สุดท้ายเรื่องราวจะสืบย้อนไปถึงผู้ผลิตต้นทาง แต่ในฐานะผู้จัดซื้อย่อมต้องรับผิดชอบค่าปรับมหาศาล

"พ่อคะ หนูควรจะทำยังไงดี... พ่อคะ..."

อี้หงวิ่งเท้าเปล่าตามไปถึงประตู กรีดร้องอย่างสิ้นหนทาง ปล่อยให้สายฝนสาดซัดใบหน้า แต่ทัศนวิสัยไกลๆ ยิ่งมายิ่งเลือนลาง ดูเหมือนว่าอี้ไคหมินจะหันกลับมาตะโกนอะไรบางอย่าง เสียงนั้นสุดท้ายก็ถูกสายฝนกลืนหายไป