บทที่ 534 อาทิตย์อัสดงและการสูญหาย

แสงตะวันค่อยๆ คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก แล้วย้อมขอบฟ้าให้กลายเป็นสีแดงฉาน มันคงจะมีเรื่องในใจอยู่สินะ? มิฉะนั้นใบหน้าจะแดงก่ำถึงเพียงนี้ได้อย่างไร

ดูเหมือนว่าควรจะมาที่เมืองกว่านเฉิงตั้งนานแล้ว แต่ผลคือก็เลื่อนมาเรื่อยๆ ไม่นึกเลยว่ากว่าจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ก็เป็นเวลาหลายปีให้หลัง...

แต่ทว่ากว่านเฉิงในเดือนตุลาคมนั้นช่างน่าสบายจริงๆ แม้แต่สายลมที่พัดมาก็ยังสดชื่นและน่ารื่นรมย์ ครั้งนั้นที่เคยรับปากเธอไว้ ก็คือจะมาในช่วงวันหยุดวันชาติ แต่ครั้งเดียวที่ได้พบกันนั้น กลับเป็นช่วงเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม ซึ่งเป็นช่วงที่ร้อนที่สุด

ตอนที่ปีนเขา เธอดูเหมือนจะเป็นลมแดด

หน้าตาเป็นอย่างไรแล้วนะ? แล้วก็...เพลงที่เธอชอบคือเพลงอะไรนะ? ท่อนฮัมมันเป็นอย่างไรกัน?