บทที่ 119: ซูเหวินเฉิน นายมันดีเกินไปแล้ว! ฉันขาดนายไม่ได้เลยจริงๆ

เหอเจิ้นปังมองตามหลังซูเหวินเฉินแล้วส่ายหัว "ขี้กลัวชะมัด ไม่เหมือนพ่อมันเลยสักนิด"

"แต่ยัยหนูเจียงนี่ตาน่าจะดีกว่านะ ดันเลือกหมอนี่ตั้งแต่ยังไม่รุ่งเลย"

พอคิดถึงเรื่องที่ซูเหวินเฉินจัดการในเมือง เหอเจิ้นปังก็อดถอนหายใจไม่ได้ บางคนอาจจะเกิดมาเพื่อเรื่องพวกนี้จริงๆ

แค่เรื่องที่หมอนั่นจัดการได้ เหอเจิ้นปังก็รู้แล้วว่าต่อไปคงไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว

แถมแซงหน้าเขาได้ก็คงเป็นแค่เรื่องของเวลา เพราะในเมืองก็มีท่านจ้ายคอยช่วยเหลือ ยิ่งไปกว่านั้นที่ปักกิ่งก็ยังมีพ่อตาคอยหนุนหลังอีก